ตอนที่ 187 ยังโกรธอยู่

พานอวิ๋นจึงให้กำลังใจพวกนาง “เช่นนั้นก็ไปสิ ข้าจะลองเอ่ยกับพวกเขาดู ให้พวกเขาช่วยเป็นคู่ซ้อมให้พวกเจ้า หากพวกเขาไม่ยอม ข้าจะซัดพวกเขาสักยกก่อน แล้วพวกเจ้าค่อยขึ้นไป”

เมี่ยวเจินและเมี่ยวเหอต่างรู้สึกว่าความคิดนี้เข้าที

เสวียนหลีได้ยินดังนั้นก็คันไม้คันมืออยากลองบ้าง “หรือว่าข้าจะไปด้วยดี?”

พานอวิ๋นหากลังเลแม้ชั่วอึดใจเดียวล้วนถือเป็นการไม่ให้เกียรตินาง จึงส่ายหน้าตรงๆ “เจ้าไม่ได้”

เสวียนหลีไม่ยอมจำนน “เหตุใดข้าถึงไม่ได้เล่า?”

พานอวิ๋น “คาบวิชากระบี่คราวก่อน ท่านอาจารย์ให้ข้าป้อนกระบวนท่าให้เจ้า ข้าอุตส่าห์ใช้กระบี่มือซ้าย ผลคือพอถึงกระบวนท่าที่สามเจ้าก็พุ่งเข้าใส่กระบี่ข้าเองเสียแล้ว หากไม่ใช่เพราะข้าชักกระบี่กลับได้ทัน เจ้าคงโลหิตสาดกระจายคาที่ไปแล้ว”

เสวียนหลีหน้าแดงขึ้นมา กล่าวเสียงเบา “ตอนนั้นข้าสะดุดแผ่นหินเข้าต่างหาก ผู้ใดจะไปคิดว่าแผ่นหินบนพื้นจะกระดกขึ้นมามุมหนึ่งเพราะขาดการซ่อมแซมมานานเล่า?”

พานอวิ๋น “หากลงมือสู้กันจริงๆ อย่าว่าแต่แผ่นหินกระดกมุมหนึ่งเลย ต่อให้พื้นราบผุดภูเขาสูงขึ้นมาก็เป็นไปได้ทั้งนั้น ถึงเวลานั้นแล้วเจ้าจะทำอย่างไรเล่า?”