ตอนที่ 181 อิ่นซง

พานอวิ๋นกอดกล่องใส่ตั๋วเงินกล่องหนึ่งและกล่องกระบี่กล่องหนึ่งกลับไป บนใบหน้านางเผยรอยยิ้มที่มิอาจปิดบัง ทำให้ทุกคนที่เห็นนางล้วนรู้ว่านางมีเรื่องน่ายินดีเกิดขึ้น

เสวี่ยฮวาเห็นนางยิ้มแย้มแจ่มใสถึงเพียงนี้ ก็อดเอ่ยถามมิได้ว่า “ศิษย์น้องหญิงพาน ไฉนจึงดีใจถึงเพียงนี้เล่า”

หลักเหตุผลที่ว่าทรัพย์สินมิควรเปิดเผยนั้นนางย่อมเข้าใจ พานอวิ๋นเอ่ยยิ้มๆ ว่า “อากาศดีถึงเพียงนี้ แค่เดินอยู่บนถนนก็มีความสุขมากแล้วเจ้าค่ะ”

เสวี่ยฮวาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มืดครึ้มอย่างเงียบงัน นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เช่นนี้... คืออากาศดีหรือ”

พานอวิ๋นก็เงยหน้ามองฟ้าแวบหนึ่งเช่นกัน แล้วยืนกรานว่า “ดียิ่งนัก แดดไม่ร้อน ลมไม่หนาว ลมอ่อนๆ พัดเฉื่อยฉิว ช่างเป็นสภาพอากาศที่เหมาะแก่การออกนอกเรือนจริงๆ นะเจ้าคะ”

เสวี่ยฮวา “ความชอบของศิษย์น้องหญิงช่างมีเอกลักษณ์จริงๆ ช่างเถอะ เจ้าว่าใช่ก็ใช่แล้วกัน”

พานอวิ๋นมิได้แตะต้องเงินในกล่อง แต่เปิดกล่องกระบี่ออก ชักกระบี่ออกมาพินิจดูอย่างละเอียด

นางโคจรพลังนิ้วดีดลงไปเบาๆ บนนั้น เสียงกังวานใสยาวยืด เพียงได้ยินก็ทำให้คนลุ่มหลงมิวาย

พานอวิ๋นประทับจูบลงบนด้ามกระบี่อย่างหนักแน่นหนึ่งที สอดกระบี่เข้าฝัก กอดมันไว้แล้วกลิ้งไปมาบนเตียงสองรอบ