ตอนที่ 180 รวยแล้ว

พานอวิ๋นและเมี่ยวเจินจึงหันไปมองเมี่ยวเหอพร้อมกัน ชั่วขณะนี้ ทั้งสองคนคิดขึ้นมาพร้อมกันว่า พวกนางควรจะฝึกฝนศึกษาทางด้านมรรคโอสถให้เชี่ยวชาญบ้างหรือไม่

ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่อำเภออวี้ซานไม่ทันสังเกต พอออกมาภายนอกถึงได้พบว่าแผ่นยันต์ขายดีสู้โอสถไม่ได้

เฉินจื้ออู้ยังนึกว่าพวกนางกำลังกังวลเรื่องการออกไปหาประสบการณ์ จึงเอ่ยอย่างมั่นใจว่า “ศิษย์น้องหญิงทั้งหลายมิต้องกังวลเรื่องการหาประสบการณ์หรอก ข้าอยู่ภายนอกรู้จักชาวยุทธภพและสำนักในยุทธภพมากมาย ล้วนพอจะพูดคุยกันได้บ้าง พวกเจ้าขอเพียงออกจากสำนักไปหาประสบการณ์ ก็แค่เขียนจดหมายมาหาข้า ไม่ว่าข้าจะอยู่ที่ใด ล้วนจะเดินทางมานำทางพวกเจ้าเอง”

พานอวิ๋นพลันนึกถึงศิษย์พี่สามและศิษย์พี่หญิงสี่ที่ตอนนี้วิ่งหายวับไปไหนแล้วก็ไม่รู้ จึงเอ่ยขึ้นทันทีว่า “เช่นนั้นก็ขอบคุณศิษย์พี่มาก”

เฉินจื้ออู้ยิ้มแย้มแจ่มใส “ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

รอจนเฉินจื้ออู้จากไป เมี่ยวเจินจึงถามอย่างไม่เข้าใจว่า “อาจารย์อาน้อย การหาประสบการณ์ของพวกเราไม่ใช่อาจารย์อาสามกับอาจารย์อาสี่ควรจะเป็นผู้นำพาไปหรอกหรือ”

พานอวิ๋นเอ่ยว่า “พวกเขาเก่งกาจเกินไป ติดตามพวกเขาไปหาประสบการณ์พวกเราจะเรียนรู้อะไรได้ ระดับฝีมือของเฉินจื้ออู้ไม่สูงไม่ต่ำกำลังพอดีทีเดียว”