ตอนที่ 179 ไต่สวน

อัสนีสายนี้ของพานอวิ๋นมีอำนาจอัสนีร้ายกาจยิ่งนัก แม้โหลวถงจะช่วยรักษาแล้ว ชายหนุ่มฝ่ายมารชั่วร้ายก็ยังสลบไสลจนถึงปลายยามอู่จึงค่อยฟื้นคืนสติ

พอลืมตาขึ้นมา ก็สบเข้ากับดวงตาเป็นประกายวับวาวของพานอวิ๋นพอดี

พานอวิ๋นทอดถอนใจกล่าวว่า “มรรคมาร เจ้าช่างนอนเก่งจริงๆ ข้านอนช้ากว่าเจ้าแท้ๆ แต่กลับตื่นเช้ากว่าเจ้าเสียอีก”

จางจื่อวั่งดึงพานอวิ๋นไปด้านข้าง ขมวดคิ้วมองชายหนุ่มที่ยังคงเหม่อลอยทึ่มทื่อแวบหนึ่ง แล้วยื่นนิ้วมือออกมาหนึ่งนิ้วเอ่ยถามว่า “นี่คือเท่าใด”

ชายหนุ่มค่อยๆ ได้สติกลับมา พอมองใบหน้าของพานอวิ๋น ความทรงจำก่อนหมดสติก็ค่อยๆ มีการฟื้นคืน ดวงตาของเขาพลันเปี่ยมล้นไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง

จางจื่อวั่งจึงชักนิ้วมือกลับแล้วหันไปกล่าวว่า “คนยังไม่โง่งม”

หลินจิ้งเล่อเดินก้าวขึ้นมาข้างหน้า มองใบหน้าของเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะผงกศีรษะกล่าวว่า “ข้าจะไต่สวนมันเอง พวกเจ้าออกไปกันให้หมดเถิด”

พานอวิ๋นกระตือรือร้นอยากรู้อยากเห็น “เจ้าโถงหลิน ข้าอยู่ร่วมด้วยกับท่าน”

จางจื่อวั่งจึงตวัดสายตามองนางแวบหนึ่งแล้วกล่าวว่า “พานอวิ๋น เจ้าควรไปเข้าเรียนได้แล้ว”

พานอวิ๋นปั้นหน้าจริงจังกล่าวว่า “เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับข้า ข้าจำเป็นต้องรู้ความจริงภายใน”