เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
จางจื่อเสียงกำลังตรวจดูศพ หมายจะหาเบาะแสจากร่างของมัน
พานอวิ๋นชี้ไปที่พื้นรองเท้าของมันพลางเอ่ย “ศิษย์พี่ท่านดูสิ ดินตรงพื้นรองเท้าของมันเป็นสีน้ำตาลแดง ข้าเห็นว่าตลอดทางที่เราเดินมาไม่มีดินสีนี้เลยนะ”
จางจื่อเสียงครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ย “ข้ารู้ว่าที่ใดมี แบกศพไปด้วย พวกเราไปดูกัน”
พานอวิ๋นไม่มีทางแบกไปแน่
จางจื่อเสียงกวาดตามองความสูงของนาง ก็มิได้คาดหวังกับนางอยู่แล้ว จึงเปล่งเสียงร้องเรียกคราหนึ่ง กวาดต้อนคนสองกลุ่มในละแวกใกล้เคียงมาได้อย่างราบรื่น
ดียิ่ง เช่นนี้ก็ได้ผู้ช่วยเพิ่มมาอีกสี่คน
พวกเขาช่วยกันหามศพขึ้น แล้วมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าลึกด้วยกัน
จางจื่อเสียงเอ่ย “ข้ารู้จักที่แห่งหนึ่ง เชิงเขาใกล้ริมแม่น้ำก็เป็นดินเช่นนี้แหละ ข้าจำได้ว่าตรงนั้นยังมีถ้ำที่แตกแยกออกอยู่อีกหลายแห่ง”
ภูเขามังกรพยัคฆ์สิ่งอื่นมีไม่มาก ทว่าถ้ำผาแตกร้าวสารพัดรูปแบบกลับมีมากเป็นพิเศษ
สะดวกต่อการซ่อนคนยิ่งนัก