ตอนที่ 172 วิชาแปลงโฉม

ถนนสายนี้ถูกเรียกว่าถนนเทพเซียน ก็เพราะร้านรวงสองฟากฝั่งถนนล้วนขายแผ่นยันต์อาคม อาวุธเวท โอสถ สมุนไพร และสรรพสิ่งอันเกี่ยวพันกับการบำเพ็ญมรรคทั้งสิ้น

แน่นอนว่า ยังมีร้านเครื่องกระดาษ โลงศพ ร้านตีเหล็ก และร้านอื่นๆ ล้วนตั้งอยู่ที่นี่เช่นกัน

ทุกคราที่ถึงวันตลาดนัดใหญ่ สองฝั่งถนนยังถูกเหล่าผู้บำเพ็ญอิสระจับจองพื้นที่ เพื่อแบ่งปันสิ่งของที่ตนนำมา ไม่ต่างอันใดกับตลาดนัดของมือสอง

ในบรรดาสิ่งเหล่านี้ ที่ผู้คนนิยมชมชอบและขายดีที่สุดแท้จริงแล้วคือสมุนไพร กับพวกโอสถและผงโอสถบางส่วนที่จำแนกได้ค่อนข้างง่าย

ดั่งเช่นยารักษาแผล ที่ได้รับความนิยมสูงสุด ราคาก็มีช่วงกำหนดตายตัว ไม่ว่าฝ่ายซื้อหรือฝ่ายขาย ต่างก็ไม่เสียเปรียบและไม่ถูกหลอกลวง

ดังนั้นผงยารักษาแผลของเมี่ยวเหอพอวางออกไป ก็มีคนเข้ามาถามราคาทันที

อีกฝ่ายดมกลิ่นยารักษาแผลดู ดวงตาทอประกายขึ้นเล็กน้อย จำแนกออกว่าเป็นผงโอสถชั้นดี พอดมดูแล้ว ช่างไม่ต่างจากยารักษาแผลชั้นสูงที่ขายในร้านขายยาเลย

สายตาของเขาจึงมองไปยังขวดโอสถอื่นๆ แล้วเอ่ยถามว่า “ของเหล่านี้ล้วนเป็นนักปรุงยาคนเดียวกันทำขึ้นมารึ”

เมี่ยวเหอพยักหน้า “ถูกแล้ว ล้วนเป็นนักปรุงยาคนเดียวกันทำขึ้นมา”

อีกฝ่ายรีบเอ่ยทันใด “ข้าเอาทั้งหมด!”