ตอนที่ 169 สงครามน้ำลาย

จางหลิวเจินลืมตาขึ้น ลงจากเตียงเบาๆ เดินไปที่ตั่งไม้ริมหน้าต่างแล้วผลักบานหน้าต่างออกมองไปข้างนอก ก็เห็นวังวนของปราณวิญญาณม้วนตลบอยู่บนเวิ้งฟ้าสูง

เขาประหลาดใจเล็กน้อย ทว่าคลายข้อข้องใจได้อย่างรวดเร็ว หมุนตัวปลดกระบี่ที่แขวนอยู่บนผนังลงมาแล้วเดินออกไป

เพิ่งเดินมาถึงใต้ระเบียงทางเดินด้านนอก ก็ประจันหน้ากับหลี่เหวินอิงที่เปิดประตูเดินออกมาพอดี

หลี่เหวินอิงเห็นเขาถือกระบี่ไว้ในมือ อดหัวเราะมิได้ เอ่ยถามว่า “ยามนี้เจ้าขยับพลังปฐมได้แล้วหรือ”

จางหลิวเจินยิ้มบางๆ พลางกล่าวว่า “ข่มขู่คนให้ตกใจเล่นยังพอไหวอยู่”

หลี่เหวินอิงจึงยื่นมือไปตรงหน้าเขา “เอากระบี่มาให้ข้าเถอะ กว่าจะยื้อชีวิตเอาไว้ได้มิใช่เรื่องง่าย อย่าได้เสี่ยงอันตรายเลย”

จางหลิวเจินขมวดคิ้ว

หลี่เหวินอิงยิ้มบางๆ “อันใด กลัวข้าจะขวางคนไว้ไม่อยู่รึ หน้าตาของข้า กระบี่ของเจ้า ถึงเวลานั้นค่อยชักธวัชใหญ่ของจางหลีออกมา ข้าอยากรู้นักว่าผู้ใดจะกล้าลงมือ ยิ่งมิต้องพูดถึงว่า ยังมีธวัชใหญ่อย่างหวังเฟ่ยอิ่นอยู่อีกคันหนึ่ง”

จางหลิวเจินจึงมอบกระบี่ให้เขา “ระวังตัวด้วย”