ตอนที่ 168 สูดปราณวิญญาณเต็มแรง

กล่องใส่อาหารของจางเหวยอี้ใช้เงินซื้อมาจากโรงอาหาร มีเป็ดย่าง ไก่นึ่ง หมูตุ๋นซีอิ๊ว และลูกชิ้น อ้อ ยังมีอาหารเจอีกจำนวนหนึ่ง

สายตาของพานอวิ๋นกวาดมองผ่านกับข้าวเหล่านี้ นางสูดดมกลิ่นหอมของเนื้อสัตว์ในอากาศโดยไม่รู้ตัว

พวกเขาอารามไตรวิสุทธิ์เหมือนกับจวนเทียนซือแห่งภูเขามังกรพยัคฆ์ สังกัดนักพรตเต๋าสำนักเอกธรรม ธรรมเนียมมิได้มากมายและเข้มงวดปานนั้นเหมือนสำนักสัจธรรมสมบูรณ์ ยามปกติมิได้ห้ามอาหารคาว

ทว่าการไม่ห้ามอาหารคาว ก็มิได้หมายความว่าพวกเขาจะได้กินอาหารคาวทุกเมื่อเชื่อวัน

อันที่จริง ยามที่พวกเขาได้กินเนื้อสัตว์ก็มีไม่มากเช่นกัน

ตอนอยู่ที่ภูเขาไตรวิสุทธิ์ ยังคงเป็นหวังเฟ่ยอิ่นที่รู้สึกว่าพวกเขากำลังเจริญเติบโต ไม่อาจขาดแคลนอาหารคาว ดังนั้นหากไม่มีผู้ใดนำเนื้อสัตว์จากใต้เขาขึ้นมา เขาก็จะให้พวกเขากินไข่ไก่

หากเว้นช่วงเวลาเกินกว่าหนึ่งเดือน เขายังจะตัดใจเชือดไก่ให้พวกเขาสักตัวหนึ่ง

คิดคำนวณเฉลี่ยแล้ว พวกเขาได้กินอาหารคาวหนึ่งมื้อในทุกๆ ห้าวัน อีกทั้งยังเป็นประเภทที่มีปริมาณเนื้อสัตว์ไม่เลวเลยทีเดียว

แต่นี่นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้วในสำนักเต๋าทั้งมวล เพราะหลังจากพวกเขามาที่ตำหนักศึกษา ยามปกติที่กินก็คืออาหารเจ ทุกๆ สามวันจึงจะมีกับข้าวคาวสักจานหนึ่ง เพียงแต่เนื้อสัตว์นั้นเล่า...