ตอนที่ 166 สำรวจตัวเอง

หลินจิ้งเล่อขังตัวเองไว้ในผาครุ่นคิดความผิด ทว่าเขายังคงออกมาครึ่งวันทุกวัน ได้ยินว่าลงเขาไปสะสางภารกิจ ครั้นจัดการเสร็จสิ้นก็กลับมากักขังตนเองตรงเวลา

ชาติก่อนพานอวิ๋นเคยเห็นคนพรรค์นี้ในโทรทัศน์และหนังสืออยู่บ้าง ทว่าในโลกจริงไม่เคยพบเจอ จึงรู้สึกแปลกใหม่อยู่พอสมควร

นางอยากรู้อยากเห็นยิ่งนัก ด้วยเหตุนี้นางจึงเฝ้าสังเกตเขาอยู่หลายวัน

คาดว่าคงเพราะภารกิจรัดตัว ทั้งยังต้องหมุนเวียนทำงานไม่ได้หยุดพัก ยามอยู่ในผาครุ่นคิดความผิดยังมิอาจบำเพ็ญเพียรเพื่อใช้ปราณวิญญาณมาฟื้นฟู สีหน้าของหลินจิ้งเล่อจึงดูย่ำแย่ลงวันแล้ววันเล่า

เมื่อเทียบกันแล้ว หลังจากพานอวิ๋นทะลวงเส้นลมปราณเริ่นตู ทุกวันนางก็สลับกินข้าวสวยกับหมั่นโถวแกล้มกับข้าว หากมิใช่เพราะต้องรำมวยฝึกยุทธ์ทุกวัน ต้องถือหนังสือเล่าเรียนทุกวัน นางคงจะอ้วนเหมือนเมี่ยวเหอไปแล้ว

“ช่างน่าเวทนานักหนอ~~”

คงเป็นเพราะหลินจิ้งเล่อทำตนเป็นแบบอย่างดีเกินไป หลังจากเขาเข้ามาในผาครุ่นคิดความผิดได้ 5 วัน เจ้าเรือนทั้งหลาย อาทิ เซวียมหาสุญตา ต่างก็ทยอยกันมาทบทวนความผิดที่ผาครุ่นคิดความผิด