ตอนที่ 160 เพื่อนร่วมคุก

“เห็นได้ชัดว่าร่างกายมีความสำคัญต่อการบำเพ็ญมากเพียงใด” พานอวิ๋นเอ่ย “หากร่างกายไม่ดี พลังของร่างกายก็ต้องนำไปฟื้นฟูร่างกายก่อน จางหลิวเจินเป็นกายามรรคาแต่กำเนิดเช่นเดียวกับข้า ความเร็วในการบำเพ็ญไม่ควรช้ากว่าข้าถึงจะถูก แต่เจ้าดูเขาสิ อายุป่านนี้แล้ว ยังไม่บรรลุถึงโหวขั้นที่หนึ่งเลย เพราะเหตุใดกัน”

“ย่อมต้องเป็นเพราะเขามีบาดแผลติดตัว ร่างกายไม่สมบูรณ์ พลังล้วนถูกดึงไปฟื้นฟูร่างกายจนหมดสิ้น ไม่มีส่วนเกินเหลือให้เขาบำเพ็ญ จึงเป็นเช่นนี้อย่างแน่นอน”

“ดังนั้นการหลอมชำระร่างกายจึงสำคัญยิ่งนัก” พานอวิ๋นครุ่นคิด “ที่ศิษย์พี่ใหญ่ทุ่มเทเงินทองมากมายลงบนตัวพวกเราทุกเดือน ให้พวกเราอาบน้ำยาสมุนไพรหลอมกายาก็เป็นหลักการเดียวกัน ในทำนองเดียวกัน การที่เฉิงหลิงจื่อใช้พละกำลังของร่างกายวิ่งขึ้นวิ่งลงตักน้ำก็เพื่อหลอมกายาเช่นกัน”

พานอวิ๋นตื่นเต้นจนแทบทนไม่ไหว อยากจะไปช่วยเฉิงหลิงจื่อตักน้ำเสียเดี๋ยวนี้

“ว่างอยู่ก็ว่างอยู่ มิสู้พวกเราไปช่วยเขาตักน้ำดีหรือไม่”

พานเสี่ยวเฮยรื้อฟื้นเรื่องเก่า “เจ้าไม่กลัวความสูงแล้วรึ”

พานอวิ๋นชำเลืองมองมันแวบหนึ่งแล้วเอ่ย “อยู่นอกถ้ำข้าก็ใช้พลังปฐมได้แล้ว ตกลงไปก็แค่บินขึ้นมาเอง มีอันใดให้ข้าต้องกลัวกัน”