ตอนที่ 157 ผาครุ่นคิดความผิด

พานอวิ๋นเปิดกล่องออก เหลือตั๋วเงินมูลค่าสิบตำลึงไว้เพียงใบเดียว นอกนั้นส่งมอบให้หวังเฟ่ยอิ่นทั้งหมด

ศิษย์พี่ศิษย์น้องกำลังนับเงินกันอยู่ เมี่ยวเหอก็พุ่งพรวดเข้ามาประดุจสายลม ร้องตะโกนเสียงดังลั่น “อาจารย์ลุงใหญ่ อาจารย์ลุงอาจารย์อาแห่งอารามฝูชิ่งจะตีกับพวกเจ้าเรือนจางแล้วเจ้าค่ะ”

หวังเฟ่ยอิ่นได้ยินเช่นนั้นก็ไม่มีเวลานับเงินแล้ว ยัดเงินใส่อ้อมอกเมี่ยวเหอแล้วลุกขึ้นทันที “นี่คือเงินที่อาจารย์อาน้อยของเจ้ามอบให้อารามเต๋า เจ้าเก็บไว้ให้ดี ข้าจะไปดูเสียหน่อย”

เมี่ยวเหอกอดตั๋วเงินเต็มอ้อมอก ความสนใจถูกเบี่ยงเบนไปในชั่วพริบตา “ว้าว เงินเยอะแยะเลย”

นางเพิ่งจะได้ก้มหน้ามองแวบเดียว หวังเฟ่ยอิ่นก็วิ่งแจ้นไปด้วยสีหน้าตื่นเต้น “ในที่สุดหลี่ชิงอิ่นก็มา ไม่เสียแรงที่ข้าทนรอเขามาตั้งสองวัน”

เมี่ยวเหอฟังแล้วก็หมดความสนใจในเงินทันที อยากจะไปร่วมวงสนุกบ้าง จึงยัดเงินคืนให้พานอวิ๋น “อาจารย์อาน้อยท่านช่วยข้าเฝ้าไว้ก่อน ประเดี๋ยวเดียวข้าก็กลับมาแล้วเจ้าค่ะ”

พานอวิ๋นยื่นมือเอื้อมคว้าอย่างสิ้นหวัง “เมี่ยวเหอ——พวกเจ้าตัดใจทิ้งข้าไว้คนเดียวเยี่ยงนี้เชียวหรือ”

เมี่ยวเหอวิ่งแวบเดียวก็ไร้ร่องรอย ตัดใจได้อย่างเด็ดเดี่ยวยิ่งนัก