ตอนที่ 151 ยอมรับสารภาพ

หลินจิ้งเล่ออ้าปากค้างเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอย่างอึดอัด “ไม่มีปัญหา”

เขาไต่สวนต่อ “ที่เจ้าลงมือเหี้ยมโหดกับไต้ยง โจมตีตำหนักหนีหวานของเขา เจ้าจงใจหรือไม่”

พานอวิ๋นส่ายหน้าทันที น้ำตาเปรอะเต็มใบหน้าพลางเอ่ย “ไม่ใช่เจ้าค่ะ ตอนนั้นข้ากลัวแทบแย่ ในใจคิดเพียงอยากช่วยชุยหวยกง ทุกท่วงท่าล้วนเป็นกระบวนท่ารับศัตรูโดยไม่รู้ตัว ไม่ได้คิดอะไรมากมายเลยจริงๆ”

หลินจิ้งเล่อเย้ยหยัน “อย่างนั้นรึ แต่ตอนนั้นเจ้ายังบีบคอหนงจืออีเพื่อข่มขู่พวกเราอยู่มิใช่หรือ”

พานอวิ๋นยิ่งหลั่งน้ำตาหนักกว่าเดิม กระทั่งน้ำมูกก็ไหลออกมาด้วย

เมี่ยวเจินจึงขยับก้นถอยห่างจากนางไปเล็กน้อย จากนั้นล้วงผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งส่งให้นาง

พานอวิ๋นรีบรับมา เช็ดน้ำตา เช็ดน้ำมูกแล้วเอ่ยสะอึกสะอื้น “นั่นจะนับเป็นการข่มขู่ได้อย่างไรกัน เบื้องหลังหนงจืออีย่อมมีผู้บงการ คนบงการทั่วทั้งตำหนักศึกษาก็รู้ว่าเป็นผู้ใด ข้าให้ตำหนักศึกษาให้คำอธิบายแก่พวกเรา ผิดด้วยหรือ”

“อย่างมากที่สุดก็เพียงแค่ ตอนนั้นข้าเพิ่งสู้เสร็จ โทสะยังมิคลาย กลิ่นอายแผ่ซ่านออกมา วาจาจึงอาจดุดันไปบ้าง แต่ข้ามิได้มีเจตนาจะข่มขู่เลยจริงๆ”

หลินจิ้งเล่อ : ...