ตอนที่ 150 ทายทีเดียวก็ถูก

“นั่นเป็นเพราะลูกชายของเจ้าทักษะด้อยกว่าผู้อื่น ลูกชายของเจ้าเป็นฝ่ายลงมือก่อน ย่อมต้องถามผู้เสียหายที่ไร้เดียงสาที่สุดก่อนเป็นธรรมดา” หวังเฟ่ยอิ่นเดินข้ามจางจื่อวั่งแล้วตอกกลับไป

หวังเฟ่ยอิ่นไม่รู้ว่าเบื้องลึกเบื้องหลังเป็นเช่นไร แต่พอเห็นพวกพานอวิ๋นสองสามคนนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างกายชุยหวยกง ก็รู้ได้ทันทีว่าพวกเขาเป็นพวกเดียวกัน ประกอบกับได้ยินหลินจิ้งเล่อบอกว่าชุยหวยกงเป็นผู้เสียหายคนแรก เขาก็คาดเดาเรื่องราวได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว

อย่างไรเสียก็ไม่ว่าใครจะผิด ด้วยความเข้าใจที่เขามีต่อเด็กบ้านตัวเอง แม้จะเป็นพานอวิ๋น ก็ไม่มีทางเป็นฝ่ายไปรังแกผู้อื่นก่อนเป็นแน่

เวลานี้คนที่นอนอยู่ดูท่าทางบาดเจ็บสาหัสยิ่งนัก นั่นย่อมต้องเป็นเพราะพวกเขาทำเรื่องอันใดที่ยั่วโทสะพานอวิ๋นอย่างรุนแรงเป็นแน่ มิฉะนั้นนางจะลงมือหนักหน่วงถึงเพียงนี้ได้อย่างไร

พ่อของไต้ยงเงยหน้าขึ้นถลึงตาใส่เขา “เจ้าเป็นใครกัน เกี่ยวอันใดกับเจ้าด้วย”

“ข้าเป็นอาจารย์ของผู้เสียหาย แล้วเจ้าเล่าเป็นใคร เกี่ยวอันใดกับเจ้าด้วย”

“ข้าเป็นพ่อของเอ้อร์โก่วจื่อ!”