ตอนที่ 149 ไต่สวน

หลี่เหวินอิงก็ลุกขึ้นตาม จับจ้องมองพานอวิ๋นลึกซึ้งคราหนึ่งแล้วจึงหมุนกายจากไป

เมื่อเปลี่ยนห้องเรียบร้อย พานอวิ๋นก็ดึงเมี่ยวเหอมาพักอยู่ด้วยกัน พลันรอจนทุกคนจากไปหมดแล้ว เมี่ยวเหอก็รีบเอ่ยถามขึ้นมาทันที “อาจารย์อาน้อย เมี่ยวเจินกับเสี่ยวเฮยเล่า”

พานอวิ๋น “เสี่ยวเฮยบอกข้าว่าพวกเจ้าจะแยกย้ายกันไปลงมือ เจ้ายังจะลงเขาอีก ข้าก็รู้ทันทีว่าจะเกิดเรื่อง จึงให้เสี่ยวเฮยไปตามหาเมี่ยวเจินแล้ว”

พานเสี่ยวเฮยไม่อาจอยู่ห่างจากนางไกลเกินไป มิฉะนั้นนางคงให้พานเสี่ยวเฮยตรงไปตามหาเมี่ยวเหอแล้ว

ด้วยเหตุนี้นางจึงทำได้เพียงให้พานเสี่ยวเฮยไปตามหาเมี่ยวเจิน ให้เมี่ยวเจินไปตามเมี่ยวเหอกลับมา มิเช่นนั้นนางยังมิทันหลุดพ้น เมี่ยวเหอก็คงติดร่างแหเข้าไปอีก

เมี่ยวเหอลุกขึ้นยืน “เช่นนั้นข้าไปตามหาเมี่ยวเจิน”

“มิต้อง ข้าให้เสี่ยวเฮยพานางกลับมาแล้ว ยามนี้พวกมันยังอยู่ด้วยกัน”

เพียงแค่ความคิดแวบเดียว ระหว่างนางกับพานเสี่ยวเฮยมีแดนวิญญาณเชื่อมโยงถึงกันอยู่แล้ว

พานเสี่ยวเฮยที่กำลังวิ่งไปยังตำหนักต้าซ่างชิงชะงักร่างเล็กน้อย จากนั้นจึงเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นไล่กวดเมี่ยวเจินที่วิ่งอยู่ข้างหน้า ตะปบนางไปกรงเล็บเดียวแล้วร้องเหมียวๆๆ มิลดละ

เมี่ยวเจินจึงหยุดชะงักฝีเท้าลงทันควัน เอ่ยถามว่า “เป็นอันใดไป ข้างหน้ามีศัตรูรึ”