ตอนที่ 147 บาดเจ็บสาหัส

โอสถทันทีที่เข้าสู่ลำคอก็แปรเปลี่ยนเป็นกระแสน้ำอุ่นไหลซึมเข้าสู่แขนขากระดูกทั่วร่างอย่างรวดเร็ว มือของพานอวิ๋นยันอยู่ที่กลางหลังของเขา พลังปฐมกำลังส่งผ่านเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างช้าๆ ร่วมกับฤทธิ์ยาในการฟื้นฟูร่างกายของเขา

จางจื่อวั่งและหลินจิ้งเล่อก็รุดไปข้างหน้าเพื่อดูไต้ยงที่นอนตะแคงอยู่บนพื้นทันทีเช่นกัน

หลินจิ้งเล่อคลำที่ลำคอของเขา พบว่ายังคงมีกลิ่นอายลมหายใจอยู่ จึงยัดโอสถเม็ดหนึ่งเข้าปากเขาทันที พร้อมกับประคองศีรษะของเขาขึ้นมาดูอย่างระมัดระวัง

ครู่หนึ่งต่อมาเขาก็ส่ายหน้าให้จางจื่อวั่ง “เชิญเจ้าเรือนโหลวมาดูเถิด อาจจะยังมีทางรอด”

สีหน้าของจางจื่อวั่งย่ำแย่อย่างยิ่ง กวาดสายตาดุดันมองไปยังสามคนที่เหลืออยู่

ทั้งสามคนคุกเข่าอยู่ข้างกายหนงจืออี ทั้งหวาดกลัวทั้งเสียใจ ร้องไห้เสียงดังว่า “เจ้าเรือน ท่านดูหนงจืออีเถิด เขาดูเหมือนจะไม่ไหวแล้ว”

จางจื่อวั่งขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ ก้าวไปข้างหน้าตรวจดู ถึงได้พบว่าตันเถียนของเขาปริแตก ปราณบนร่างกำลังรั่วไหลออกไป

หนงจืออีเจ็บปวดจนพูดไม่ออก แต่เขาก็ยังคงจับชายเสื้อของจางจื่อวั่งไว้แน่น ตัวสั่นเทาพลางเงยหน้ามองเขา อ้อนวอนขอให้เขาช่วยชีวิตตน