เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
จางเหวยเหลียงกัดฟันกรอด “จางจื่อฟาง...”
“ชู่” จางเหวยกังมองซ้ายมองขวาอย่างตื่นตระหนก “เจ้าอย่าได้เอ่ยชื่อท่านอาห้าตรงๆ สิ หากมีคนได้ยินเข้าจะทำอย่างไร”
จางเหวยเหลียงยืดคอพูดว่า “ข้ากลัวเขาหรือไร”
ทว่ากลับถูกจางเหวยกังและจางเหวยฉินปิดปากแล้วลากตัวออกไปเสียก่อน
พานอวิ๋นพาเมี่ยวเจินและเมี่ยวเหอเดินกร่างไปเที่ยวชมตำหนักศึกษา
ตำหนักศึกษากับตำหนักต้าซ่างชิงตั้งอยู่ด้วยกัน แต่ทว่าก็แยกออกจากกัน
ก่อนยุคราชวงศ์ซ่งใต้ ที่นี่มีเพียงโถงตำหนักซ่างชิง ต่อมาจึงเริ่มสร้างตำหนักศึกษาขึ้นที่สองฝั่งของโถงตำหนัก แต่เดิมเรียกว่า “เรือนเต๋า” ครั้นถึงสมัยหยวนจึงสร้างเป็นตำหนักศึกษา และมาถึงราชวงศ์ปัจจุบัน ตำหนักศึกษาก็ยิ่งก่อสร้างอย่างมีขนาดใหญ่โตขึ้น
เรือนพักส่วนใหญ่ของตำหนักศึกษาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกและทิศเหนือของตำหนักซ่างชิง โดยเรือนฉงชิงทางทิศเหนือนั้นมีขนาดใหญ่ที่สุด วิชาเวทของปีการศึกษาที่สาม สี่ และห้าส่วนมากจะสอนและฝึกฝนกันที่เรือนฉงชิง
ส่วนเรือนเฟิ่งชีนั้นอยู่ใกล้เรือนฉงชิงที่สุด อีกทั้งทำเลยังดีที่สุด ตำแหน่งนี้ นั่งมองเห็นตำหนักซ่างชิง ออกจากประตูเลี้ยวซ้ายเดินลงไปเป็นโรงฉัน เลี้ยวขวาเดินลงไปก็คือโถงโต่วหมู่ที่เหล่านักศึกษาใช้ทำวัตรเช้าและวัตรเย็น