ตอนที่ 128 ตำหนักศึกษา

งานชุมนุมไตรวิสุทธิ์สิ้นสุดลง อารามไตรวิสุทธิ์ก็ยังมีแผ่นยันต์และสมุนไพรบางส่วนเหลืออยู่ขายไม่ออก พานอวิ๋นยัดสิ่งของลงในถุงผ้าไปพลาง เอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อไปพลาง “ของของพวกเราออกจะได้รับความนิยมอย่างเห็นได้ชัด เหตุใดจึงยังเหลือได้เล่า”

เถาจี้ไม่พูดจา เสวียนเมี่ยวก็ไม่พูดจาเช่นกัน

หวังเฟ่ยอิ่นเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “เหลือก็เหลือไปสิ ประเดี๋ยวค่อยเอาสมุนไพรไปขายให้ร้านขายยา ส่วนแผ่นยันต์ก็เก็บไว้ใช้เอง พอดีปีหน้าพวกเจ้าต้องไปตำหนักศึกษาภูเขามังกรพยัคฆ์ แผ่นยันต์เหล่านี้ก็เก็บไว้ให้พวกเจ้า จะได้ไม่ต้องให้พวกเราเตรียมให้อีก”

“ตำหนักศึกษาภูเขามังกรพยัคฆ์จำเป็นต้องใช้แผ่นยันต์ด้วยหรือ”

“นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว” หวังเฟ่ยอิ่นเอ่ย “ไปตำหนักศึกษาแล้วหากวิวาทกันก็อย่าได้แพ้เล่า หากเจอพวกที่เก่งกาจ พวกเจ้าก็วิ่งหนี วิ่งสู้ไม่ได้ก็ยอมแพ้เสีย พวกเจ้าอายุน้อย ไม่เสียหน้าแม้แต่น้อย รอพวกเจ้าโตขึ้นค่อยไปทวงคืนความยุติธรรมกลับมา”

หวังเฟ่ยอิ่นทอดถอนใจเอ่ย “พวกเราเพิ่งจะล่วงเกินคนของภูเขามังกรพยัคฆ์ไป ดังนั้นหลังจากพวกเจ้าไปตำหนักศึกษาแล้วจงระมัดระวังให้ดี หากถูกพวกเขาสร้างความลำบากให้ พวกเจ้าก็จงโยนเรื่องทั้งหมดมาใส่หัวพวกข้าที่เป็นท่านเหล่านี้เสีย”

เขากำชับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงใจ “การเป็นคนและการทำงานน่ะ ต้องเฉลียวฉลาดเข้าไว้ พวกข้าล้วนไม่ถือสากับการที่พวกเจ้าจะแกล้ง ‘แทงข้างหลัง’ พวกข้า ขอเพียงพวกเจ้าสามารถเรียนรู้วิชาในตำหนักศึกษาได้ก็พอ”

พานอวิ๋นรับคำในทันทีในนามของทุกคน