ตอนที่ 126 เปลี่ยนชะตา

สีหน้าของเสี่ยวชุ่ยดูดีขึ้นมาบ้างแล้ว หวังเฟ่ยอิ่นคลำดูตามตัว คลำได้ขวดยาขวดหนึ่ง จึงเทออกมาหนึ่งเม็ดมอบให้นาง

เสี่ยวชุ่ยที่ก่อนหน้านี้ระแวดระวังพวกพานอวิ๋นอย่างยิ่งกลับไม่คิดแม้แต่น้อย รับยามาได้ก็ใส่เข้าปากทันที

พานอวิ๋นอยากรู้อยากเห็นจนทนไม่ไหว ละทิ้งลูกศิษย์ที่เพิ่งรับมาใหม่แล้วเบียดเข้ามานานแล้ว เห็นเช่นนั้นจึงยื่นกระบอกไม้ไผ่ให้อย่างตาว่องมือไว

ในกระบอกไม้ไผ่เป็นน้ำสะอาด เสี่ยวชุ่ยรับไปแล้วกลืนยาส่งลงคอ ครู่หนึ่งต่อมา สีหน้านางก็ดูดีขึ้นอีกหน่อย

หวังเฟ่ยอิ่นก้มมองเลือดบนนิ้วมือนางเล็กน้อย หลังจากเช็ดทำความสะอาดแล้วก็ทายาให้ แล้วใช้เศษผ้าป่านสะอาดพันไว้

“เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้ว ข้าจะจัดยาให้เจ้าสองเทียบ เจ้าเอากลับไปต้มกินก่อน พอถึงวันที่สามที่งานชุมนุมใกล้จะเลิก ให้ลูกชายเจ้าประคองเจ้ามาที่นี่ ให้ศิษย์น้องของข้าผู้นี้เทียบยาให้อีกสามเทียบ พอกินหมดก็เกือบหายดีแล้ว”

หวังเฟ่ยอิ่นเอ่ยเกลี้ยกล่อมอย่างนุ่มนวล “ข้ารู้ว่าเจ้าใจร้อน แต่อดีตกับปัจจุบันไม่เหมือนกัน พวกเราอายุมากแล้ว เรื่องราวใดบ้างไม่เคยผ่านพบมา? เรื่องบางเรื่องไม่จำเป็นต้องเก็บเอามาใส่ใจเลย และอย่าได้กังวลจนเกินไปนัก”