ตอนที่ 125 ดูสีหน้า

เจ้าของแผง “ราคาที่เจ้าต่อมาข้าก็ขาดทุนย่อยยับแล้ว จะให้ข้าขายได้อย่างไร”

เขาเหลือบตาเห็นพานอวิ๋น ทั้งยังกวาดตามองเหล่านักพรตเต๋าและพระภิกษุที่ยืนล้อมอยู่รอบหนึ่ง สุดท้ายจึงกัดฟันพูด “ได้ๆๆ ให้เจ้า ให้เจ้า รีบไปเสียเถอะ”

เขาโยนพับผ้าให้หญิงผู้นั้นด้วยความหงุดหงิดอยู่บ้าง หญิงคนดังกล่าวหาได้ใส่ใจ นางนับเหรียญอีแปะออกมาครบตามจำนวน พับผ้าผืนนั้นอย่างประณีตบรรจงใส่ลงในตะกร้า แล้วจูงมือเด็กน้อยเตรียมจะจากไป

นางปรายตามองพานอวิ๋นกับเมี่ยวเจินและเมี่ยวเหอแวบหนึ่ง หมุนตัวเดินไปอีกทางหนึ่ง ทั้งยังเลี่ยงเดินหลบฮุ่ยหยวน

ฮุ่ยหยวนที่ยังคงท่องบทคัมภีร์อย่างแน่วแน่มาโดยตลอด บัดนี้หยุดลงในที่สุด สายตาอันเปี่ยมด้วยความเมตตาจับจ้องมองไปยังนาง

ทว่ายามที่นางเลี่ยงฮุ่ยหยวนก้าวเดินไปข้างหน้าได้เพียงไม่กี่ก้าว ร่างพลันซวนเซ นางหงายหลังล้มตึงลงมาตรงๆ

พานอวิ๋นยืนตัวตรงขึ้นในชั่วพริบตา ฮุ่ยหยวนเตรียมการไว้แต่แรกแล้ว จึงคว้าประคองร่างที่ล้มพับลงมาของนางไว้ได้หมัดเดียว

ฝูงชนแตกฮือถอยห่างออกไป ก่อนจะกรูล้อมเข้ามาใหม่อีกครา “เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น ไฉนจู่ๆ ถึงเป็นลมไปเล่า”

“มิใช่ว่าเป็นฝีมือของท่านนักพรตและพระภิกษุพวกนี้ก่อเรื่องหรอกนะ”

“ผายลม วันนี้ที่นี่เป็นงานวัด นักพรตเต๋าหรือพระภิกษุจะมาก่อเรื่องที่นี่ได้อย่างไร ข้าเห็นสีหน้านางไม่สู้ดีตั้งนานแล้ว ข้าว่าท่านอาจารย์น้อยและมหาปรมาจารย์เหล่านี้คงตั้งใจมาเตือนนาง แต่นางไม่ฟังเอง”