เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
หวังเฟ่ยอิ่นเลิกคิ้ว “มั่นอกมั่นใจเพียงนี้ เจ้าเพิ่งจะอายุเท่าใดกัน”
พานอวิ๋นเชิดคางขึ้นเอ่ยว่า “ข้ามีปัญญารู้แจ้งแต่กำเนิด”
หวังเฟ่ยอิ่นแค่นเสียงหึ “ได้ยินเจ้าพูดถึงบ่อยๆ ว่ามีปัญญารู้แจ้งแต่กำเนิด ทว่าสิ่งที่รู้ย่อมมีขอบเขตกระมัง เจ้าจะรู้ไปเสียทุกเรื่องได้อย่างไร”
พานอวิ๋นเงียบขรึม
หวังเฟ่ยอิ่นถึงค่อยรู้สึกพึงพอใจ
เขาเริ่มสอนนางถึงวิธีทำนายดวงชะตาแปดอักษร “วันเกิดแปดอักษรเรียกอีกอย่างว่าดวงชะตาสี่เสาแปดอักษร นั่นคือเสาปี เสาเดือน เสาวัน เสายาม เสาทั้งสี่ล้วนประกอบขึ้นจากการผสานกันของก้านฟ้าและกิ่งดิน ก้านฟ้ามีสิบตัว กิ่งดินมีสิบสองตัว เมื่อก้านฟ้าและกิ่งดินทั้งสี่คู่มาประกบเข้าด้วยกัน ก็คือวันเกิดแปดอักษรของคนผู้หนึ่ง”
พานอวิ๋นพยักหน้า ก็แค่การเรียงสับเปลี่ยนและการจัดหมู่ นางเข้าใจดี
หวังเฟ่ยอิ่นจึงบอกความหมายของการผสานก้านฟ้าและกิ่งดินในรูปแบบต่างๆ ให้นางฟัง
วิชาคำนวณของพานอวิ๋นนั้นยอดเยี่ยม ทว่าในเวลานี้มีวิชาความรู้ที่ยังไม่คุ้นเคยปริมาณมหาศาลไหลบ่าเข้ามาในหัว ก็ยังทำให้นางหมุนเวียนเชื่องช้าลงไปชั่วขณะ
หวังเฟ่ยอิ่นถ่ายทอดความรู้ให้มากพอแล้ว จึงปล่อยให้นางท่องจำด้วยตนเอง ส่วนเขาก็ลุกขึ้นเดินจากไป