ตอนที่ 114 ปีนี้ไม่ว่างทั้งปี

พานอวิ๋นคิดถึงพ่อของนางจริงๆ เวลานี้ พ่อของนางควรจะได้รับเงินที่นางส่งไปให้แล้วกระมัง

พานหงได้รับแล้วจริงๆ ขณะนี้เขานั่งอยู่บนม้านั่ง จ้องมองเงินที่อยู่บนโต๊ะเขม็ง

พานเยวี่ยและพานอวี้ก็นั่งมองอยู่ข้างโต๊ะเช่นกัน สองสหายเงียบขรึมเหมือนกับพ่อของพวกเขา

ทว่าความเงียบงันย่อมต้องถูกทำลายลง พานอวี้มองพ่อของเขาทางซ้าย มองพี่ชายของเขาทางขวา กลืนน้ำลายเอื๊อกแล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “พ่อ ข้าก็อยากไปเป็นนักพรตเต๋าบ้าง เป็นนักพรตเต๋าหาเงินได้เยอะขนาดนี้เชียว...”

“เจ้าหุบปากไปเลย!” พานเยวี่ยถลึงตาใส่เขาอย่างดุเดือด ไม่เห็นหรือว่าพ่อกลัดกลุ้มจนหัวคิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันหมดแล้ว

เขาปลอบพ่อของเขา “เงินเหล่านี้อาจเป็นน้องหญิงที่เอามาจากอาจารย์ของนาง ในจดหมายนางมิได้บอกไว้หรอกหรือ ศิษย์พี่และศิษย์พี่หญิงของนางล้วนปฏิบัติต่อนางเป็นอย่างดียิ่ง”

พานหงเอ่ยเสียงขรึมว่า “ที่ข้ากังวลใจก็คือการทดลองที่นางกำลังทำอยู่นี้ เดิมทีข้านึกว่านางอ้างเรื่องการทดลองเพื่อส่งเงินมาให้พวกเรา ตอนนี้ดูท่าแล้ว นางกำลังทำการทดลองอยู่จริงๆ หาไม่แล้วคงไม่ส่งเงินมากมายปานนี้มาให้พวกเราอย่างต่อเนื่อง ทว่า...”