ตอนที่ 113 ผู้ศรัทธา

มีคนมีเงิน มีคนกำลังเผชิญเคราะห์กรรม และยังมีคนที่ตกอยู่ในความสับสนเคว้งคว้างอย่างใหญ่หลวง คนเหล่านี้ต้องการให้เทพเซียนชี้แนะหนทางข้างหน้าแก่พวกเขาอย่างยิ่งยวด

ทว่าผู้ดูแลศาลเจ้าคือตัวแทนของเทพเซียน ดังนั้นทุกคนจึงพากันมารุมล้อมพานอวิ๋น

เมื่อมองพานอวิ๋นที่สูงเพียงระดับอกของพวกเขา พวกเขาทั้งสงสัย ทั้งคาดหวัง

สงสัยว่านางอายุน้อยเพียงนี้จะมีความสามารถจริงหรือไม่ คาดหวังว่านางเด็กเพียงนี้กลับได้เป็นผู้ดูแลศาลเจ้า เป็นเพราะมีจุดอัศจรรย์อันใดหรือไม่

หวังเฟ่ยอิ่นเห็นนางถูกรุมล้อม จึงคิดจะก้าวเข้าไปช่วยคลี่คลายสถานการณ์ ทว่าเพิ่งเดินเข้าไปใกล้ ก็ได้ยินนางกล่าวว่า “ทุกท่านมาทีละคน อย่าได้รีบร้อน เทพภูเขาประทับอยู่ ณ ที่นี้ หากเอะอะโวยวายจนทำให้เทพภูเขาไม่สบอารมณ์ย่อมไม่ดีแน่ พวกเราเรียงตามลำดับก่อนหลัง ผู้มีจิตกุศลท่านนี้กล่าวก่อนเถิด”

หวังเฟ่ยอิ่นจึงชะงักฝีเท้า

“ผู้ดูแลศาลเจ้า เมียของข้าคลอดลูกสาวมาสี่คนแล้ว คลอดลูกชายไม่ได้เสียที ในหมู่บ้านล้วนมีแต่คนหัวเราะเยาะบ้านข้า พ่อแม่ข้าบอกว่า หากนางยังคลอดลูกชายไม่ได้อีก ก็จะแยกครอบครัวพวกเราออกไปอยู่ต่างหาก ท่านช่วยข้าถามเทพภูเขาได้หรือไม่ ว่าชะตาของข้าไร้บุตรใช่หรือไม่”

พานอวิ๋นประหลาดใจ “หากชะตาลิขิตว่าไร้บุตร เจ้าจะทำอย่างไรเล่า”

“จะทำอย่างไรได้เล่า ก็แยกบ้านน่ะสิ ไม่อาจให้พ่อแม่ต้องมาถูกคนเยาะเย้ยไปกับข้าด้วย จากนั้นก็ขยันทำงาน วันหน้าค่อยเลือกลูกสาวสักคนมารับเขยแต่งเข้าบ้าน”