ตอนที่ 104 ได้รับบาดเจ็บ

“หากมิใช่เพราะนายท่านเฉียนเป็นคนมีน้ำใจ ซ้ำยังจิตใจดีมีเมตตา ข้าก็คงไม่ยอมมอบยันต์วิญญาณให้เขาเอาไปขายหรอก” พานอวิ๋นเอ่ย “พวกเราต่างพึ่งพาอาศัยได้ประโยชน์ร่วมกัน เข้าใจหรือไม่”

ชาติก่อน ในสถานการณ์ที่การค้าสะดวกสบายถึงเพียงนั้น และมีเพื่อนร่วมทางร่วมสายอาชีพมากมาย ยันต์วิญญาณที่นางวาดขึ้นก็ยังคงมีไม่พอขาย ราคาก็สูงกว่าคนอื่นอยู่เล็กน้อยเสมอ

ร้านรวงตั้งเท่าใดที่อยากจะสร้างความสัมพันธ์ซื้อขายกับนางแต่ไม่อาจสมหวัง ในยุคสมัยนี้ วรยุทธ์และการบำเพ็ญล้วนตกอยู่ในมือของคนเพียงกลุ่มน้อยนิด ทรัพยากรยิ่งขาดแคลนหนักหนา ในยามนี้ นางส่งยันต์วิญญาณไปถึงมือนายท่านเฉียน ก็ไม่ต่างอะไรกับการหยิบยื่นเส้นทางทรัพยากรให้เปล่าๆ สายหนึ่งเลย

นายท่านเฉียนจะยังไม่ยินดีได้อีกหรือ

สิทธิ์ผูกขาดเชียวนะ ดีหรือไม่เล่า

พานอวิ๋นจึงมุ่งหน้าไปยังตระกูลเฉียนด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง ไม่มีความขลาดกลัวแม้แต่น้อย เปี่ยมล้นด้วยความมั่นใจ ทั้งยังหน้าหนาเป็นที่สุด

และตระกูลเฉียนก็ต้อนรับขับสู้นางอย่างอบอุ่นจริงๆ

โดยเฉพาะเฉียนต้าหง พอได้ยินบ่าวไพร่มาแจ้งว่าพานอวิ๋นมาแล้ว เขาก็ถึงกับวิ่งเหยาะๆ ออกมาต้อนรับ จนได้มาเจอกับพ่อบ้านเฉียนที่กำลังนำทางพวกนางเดินเข้าไปข้างใน

พานอวิ๋นเจอกันก็เอ่ยถามทันที “ผู้ใจบุญเฉียนเล่า”

เฉียนต้าหงยิ้มแย้มพลางเอ่ย “ผู้อาวุโสเซียนน้อย พ่อของข้าไม่ทราบว่าท่านจะมาในวันนี้ เมื่อวานจึงได้ไปเยี่ยมสหายที่จวนกว่างซิ่น อาจต้องรออีกสองวันถึงจะกลับมา ท่านมีธุระอันใดก็พูดกับข้าได้เช่นเดียวกันขอรับ”