ตอนที่ 103 รูปปั้นเทพ

《เต้าเต๋อจิง》 พานอวิ๋นท่องจำจนขึ้นใจ ทั้งชาติก่อนรวมถึงชาตินี้นางก็ยังขบคิดไม่ออกถึงสิ่งที่มีประโยชน์อันใด ดังนั้นไม่นานนางจึงยอมแพ้ ไม่ได้ไปใคร่ครวญคิดค้นอะไรอีก หันมาทุ่มเทสมาธิให้กับการศึกษาวิชาค่ายกล แผ่นยันต์ และค้นคว้าแดนวิญญาณ

ยามนี้ บางทีอาจเป็นเพราะสภาวะจิตไม่เหมือนเดิมแล้ว ประกอบกับแดนวิญญาณมีวิธีคลายผนึกที่ดียิ่งขึ้น จึงทำให้นางเริ่มครุ่นคิดถึงความสัมพันธ์ระหว่างบุญกุศล มรรคาสวรรค์ และกฎระเบียบของโลกทั้งสามสิ่งนี้ขึ้นมา

ดังนั้นเมื่อเกิดการบรรลุฉับพลันถึงสามครา จึงทำให้นางมีความรู้ความเข้าใจอันลึกซึ้งยิ่งขึ้นต่อกฎระเบียบของโลก

พานอวิ๋นสัมผัสได้แล้วว่า การบำเพ็ญเพียรเพียงฝึกปฐมวิญญาณและหลอมกายานั้นยังไม่เพียงพอ ทว่ายังต้องบำเพ็ญจิตและบำเพ็ญเทพด้วย

ชาติก่อนดูเหมือนพวกตนจะเดินหลงทิศ มัวแต่ให้ความสำคัญกับตบะ ทว่ากลับลืมเลือนการบำเพ็ญจิตและบำเพ็ญเทพ จนส่งผลให้ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมาไม่มีผู้ใดก้าวข้ามขีดจำกัดสูงสุดของพลังต่อสู้ในรุ่นแรกได้เลย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการก้าวล้ำไปอีกขั้นเพื่อเข้าใกล้มรรคาสวรรค์

บางทีนางคงต้องคิดทบทวนดูอย่างจริงจังแล้วว่า เส้นทางแห่งการบำเพ็ญนับจากนี้ควรจะเดินไปเช่นไร

แน่นอนว่านี่มิใช่สิ่งที่จะขบคิดออกมาได้ภายในวันเดียว ดังนั้นภารกิจหลักของนางจึงยังคงเป็นการเรียนรู้ การบำเพ็ญ และการทำการทดลอง