ตอนที่ 97 ทุกสิ่งเรียบร้อย

หวังชงพกความมั่นใจเต็มเปี่ยม วันรุ่งขึ้นก็พาพานอวิ๋นไปจัดการเรื่องเอกสารที่ศาลาว่าการอำเภอ

พานอวิ๋นเคยมาครั้งหนึ่ง คราวก่อนมาสอบถามเรื่องเอกสารและวัสดุที่ต้องใช้ในการสร้างศาลเทพภูเขา ทั้งยังต้องต่อแถวนานถึงสองเค่อกว่าจะได้พบปลัดอำเภอ

ทว่าการมาในครั้งนี้ หวังชงกลับพานางไปพบนายอำเภอโดยตรง

หมิงเสวียนนายอำเภอแห่งอำเภออวี้ซานดูมีอายุราวสามสิบปี ไว้หนวดเคราสั้นๆ กำลังนั่งอ่านตำราอยู่บนโถงใหญ่อย่างสบายอารมณ์

เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการนำทางหวังชงเข้ามา ยังเดินไปไม่ถึงก็เอ่ยปากส่งเสียงดังล่วงหน้า “ใต้เท้านายอำเภอ ท่านหวังชงมาขอรับ”

ตำราในมือของหมิงเสวียนลดต่ำลง เผยให้เห็นใบหน้าครึ่งซีก ครั้นแลเห็นหวังชงก็วางตำราลงพลันหัวเราะร่าพร้อมลุกขึ้นยืน “เป็นเจ้าจริงๆ ด้วย ฮ่าๆ ข้าเดาไว้แล้วว่าเจ้าใกล้จะกลับมา เจ้ากลับมาถึงตัวเมืองอำเภอตั้งแต่เมื่อใดรึ”

หวังชงประสานมือคารวะพลางยิ้ม “ถึงบ้านเมื่อวาน วันนี้ก็รีบมาเลยขอรับ”

หมิงเสวียนได้ฟัง สายตาก็กวาดมองพานอวิ๋น ส่ายหน้าแล้วหัวเราะ “มาเร็วปานนี้ เห็นทีคงไม่มีเรื่องย่อมไม่มาเยือนโถงสมบัติเป็นแน่”

“ไม่อาจปิดบังใต้เท้านายอำเภอได้ การมาเยือนของข้าในครั้งนี้มีเรื่องมารบกวนจริงๆ ขอรับ”