ตอนที่ 96 หวังชง

เฉียนต้าหงที่อยู่ด้านข้างแววตาไหววูบ เอ่ยขึ้นว่า “ผู้อาวุโสเซียนน้อย ยันต์นี้ข้าจะมอบให้ผู้อื่นได้หรือไม่”

พานอวิ๋นยิ้มกล่าว “ย่อมได้แน่นอน ตามแต่ใจแต่ละคน จะมอบให้หรือซื้อขาย ข้าก็ไม่มีความเห็นทั้งนั้น มีเพียงข้อเดียว ยันต์นี้พานอวิ๋นแห่งภูเขาไตรวิสุทธิ์เป็นผู้วาด”

“ย่อมเป็นเช่นนั้น ผู้ใดจะกล้าแอบอ้างสวมรอยเล่า”

พานอวิ๋นรู้ว่าผู้คนชมชอบยันต์อันใดที่สุด ดังนั้นในบรรดายันต์สิบแผ่นที่นำออกมา ยันต์คุ้มภัยและยันต์เรียกทรัพย์จึงมีอย่างละสี่แผ่น และยังมีอีกสองแผ่นที่เป็นยันต์สุขภาพ

เฉียนต้าหงรับยันต์ไป แล้วถอยออกไปหยิบเงิน

นายท่านเฉียนเห็นลูกชายไปแล้ว จึงเอ่ยกับพานอวิ๋นว่า “ข้าได้ยินว่าผู้อาวุโสเซียนน้อยกำลังเตรียมการสร้างศาลเทพภูเขาไตรวิสุทธิ์หรือ”

พานอวิ๋นพยักหน้า “ใช่เจ้าค่ะ”

“ข้าอยากร่วมบริจาคส่วนหนึ่ง เสาของศาลเทพภูเขา หรือประตูใหญ่ ล้วนให้ผู้น้อยออกเงินได้ทั้งสิ้น”

พานอวิ๋นส่ายหน้ากล่าว “อาจารย์มีบัญญัติ ไม่อนุญาตให้เรี่ยไรเงินบริจาค อนุญาตให้พวกเราศิษย์พี่น้องสร้างกันเองเท่านั้น มิเช่นนั้น ศิษย์พี่ข้าอยู่มาหลายปี ไฉนเลยจะยกกุศลผลบุญนี้ให้ข้าเล่า”