ตอนที่ 90 เก็บเกี่ยว

เถาจี้รีบปฏิเสธ “ผู้มีจิตกุศลซุน ศิษย์พี่ใหญ่ของข้าได้กำชับไว้ก่อนไปแล้วว่า เศษที่เหลืออีกหนึ่งร้อยตำลึงพวกเราไม่เอาแล้ว ขอยกให้ผู้มีจิตกุศลซุนเถิด”

พานอวิ๋น : ...

นางดึงตัวเถาจี้ออกไป แล้วผลักตั๋วเงินกลับไปแทนเขาอย่างอ่อนโยนทว่าหนักแน่น เอ่ยเสียงเบาว่า “ผู้มีจิตกุศลซุน ความหมายของศิษย์พี่ใหญ่ข้าก็คือ ค่ายารักษาผู้มีจิตกุศลน้อยหนึ่งร้อยตำลึงมิใช่น้อยแล้ว อีกทั้งพวกเรามีวาสนากับผู้เฒ่าซุน พวกเราได้ส่งเขาขึ้นทางแล้ว ถือเสียว่าเป็นเพราะบุญสัมพันธ์สายนี้เถิด”

เมื่อได้ยินพานอวิ๋นเอ่ยถึงท่านพ่อ ซุนเสียนเหนียงก็มิอาจกลั้นน้ำตาไว้ได้ ยิ่งแน่วแน่ขึ้นกว่าเดิม นางยัดตั๋วเงินใส่มือพานอวิ๋นโดยตรง กล่าวอย่างเด็ดขาดว่า “เงินนี้ก็มิใช่ตระกูลโจวจ่าย พวกเขาก้าวก่ายมาถึงตรงนี้ไม่ได้”

นางกล่าวว่า “นี่เป็นเงินที่แม่ข้าออก ตกลงกันไว้แล้วว่าหลังจากเรื่องสำเร็จยังมีอีกหนึ่งร้อยตำลึง เช่นนั้นก็ต้องเป็นหนึ่งร้อยตำลึง ตระกูลซุนของพวกเราไม่เคยผิดคำพูด”

นางกล่าวเช่นนี้แล้ว พานอวิ๋นจึงทำได้เพียงรับไว้

แน่นอนว่า มิใช่นางเป็นผู้เก็บไว้ นางเปลี่ยนมือยัดเงินให้แก่เถาจี้ทันที เงินนี้ นางแตะต้องไม่ได้แม้แต่น้อย

เถาจี้ : ...