ตอนที่ 86 ข่มขู่

พานหงก้าวไปข้างหน้าสองก้าว กล่าวด้วยสายตาเย็นชา “ผู้ใหญ่บ้านอู๋ ข้าพานหงล่วงเกินหวังเจิ้นจริง ทว่าเจ้าเอื้อมถึงหวังเจิ้นหรือ คิดจะกดขี่ข้าเพื่อประจบเขา เจ้าฝันไปเถอะ! คิดจะขูดรีดเงินทองจากตัวข้า เจ้าก็ยิ่งฝันไปใหญ่!”

“ข้าพานหงอยู่ที่เมืองหลวงยังพลิกคดีที่หวังเจิ้นต้องการจัดการได้ถึงสองครา อยู่ที่ต้าถงแห่งนี้จะกลัวหัวหน้าหมู่บ้านตัวเล็กๆ เช่นเจ้ารึ เจ้าเข้ามาได้เลย ดูสิว่าคราวหน้าจะเป็นข้าที่เคราะห์ร้าย หรือเป็นเจ้าที่ถูกย้ายไปที่นาทหารที่ชานเมืองอีกครา!” พานหงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ข้าทำครั้งแรกได้ ย่อมต้องทำครั้งที่สองได้แน่!”

อู๋เป้ยใจสั่น ถอยหลังไปสองก้าวติดๆ ครั้นรู้สึกตัวว่าตนเองถูกพานหงขู่จนกลัว สีหน้าก็ยิ่งย่ำแย่ลง

ทว่าพานหงยังคงมีสีหน้าราบเรียบ เพียงแค่นเสียงฮึใส่เขาอย่างหนักหน่วงคราหนึ่งแล้วเดินผ่านเขาจากไป

พานหงกลับถึงบ้าน พานเยวี่ยกำลังกรอกยาให้พานอวี้ดื่มอยู่พอดี

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกระดาษยันต์ออกฤทธิ์หรือไม่ สีหน้าของพานอวี้จึงดูดีกว่าสองสามวันก่อนมาก

คนทั้งแปดในวันนั้น อีกคนหนึ่งก็บาดเจ็บที่อวัยวะภายใน เมื่อวานนี้ทนพิษบาดแผลไม่ไหวจนสิ้นใจไปแล้ว

ดังนั้นยามนี้พานเยวี่ยจึงจับตาดูพานอวี้อย่างใกล้ชิด ยาสองมื้อต่อวัน ทั้งยันต์คุ้มภัยและยันต์สุขภาพล้วนไม่ห่างกาย