ตอนที่ 87 การพยากรณ์

พานเยวี่ย “เจ้ารู้หรือไม่ว่าวันที่พวกเราบาดเจ็บ น้องหญิงส่งเงินมาให้อีก 50 ตำลึงเงิน”

พานอวี้ประหลาดใจ “น้องหญิงเอาเงินมากมายเพียงนี้มาจากที่ใด คราวก่อนเพิ่งส่งมา 100 ตำลึงเงินเองนะ”

“นั่นสิ นางเพิ่งจะแปดขวบ ร่างกายก็อ่อนแอมาตลอด ข้านึกไม่ออกจริงๆ ว่านางหาเงินเหล่านี้มาอย่างยากลำบากเพียงใด” พานเยวี่ยกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา “ท่านพ่อเป็นคนเที่ยงธรรม อายุอานามป่านนี้แล้วย่อมมิอาจเปลี่ยนแปลงได้ น้องหญิงเลี้ยงดูท่านพ่อย่อมเป็นเรื่องที่ถูกต้องชอบธรรมตามหลักฟ้าดิน แล้วพวกเราเล่า”

“พวกเราสองคนก็ต้องให้น้องหญิงเลี้ยงดูด้วยรึ” พานเยวี่ยกดไหล่เขาไว้พลางกล่าว “น้องรอง เจ้าต้องจำไว้ พวกเราต้องมีชีวิตอยู่ ซ้ำยังต้องมีชีวิตอยู่อย่างดีด้วย พวกเราจำต้องมีชีวิตอยู่ให้ได้ก่อน จากนั้นจึงค่อยเลี้ยงดูปรนนิบัติท่านพ่อ”

พานอวี้กล่าวรับคำ “สุดท้ายก็เลี้ยงดูน้องหญิง”

พานเยวี่ยมีสีหน้ายากจะบรรยาย “เจ้าคิดว่าน้องหญิงยังต้องการให้เจ้าเลี้ยงดูอยู่อีกรึ น้องหญิงในวันนี้มิใช่น้องหญิงเมื่อวันวานแล้ว เจ้าลองคิดถึงยันต์คุ้มภัยนั่นดู คิดถึงเงินที่นางส่งมาทั้งสองครา เจ้าไม่ไปถ่วงแข้งถ่วงขานางก็นับว่าดียิ่งแล้ว”

สิ้นเสียงไม่ทันไร ด้านนอกประตูก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครา

พานเยวี่ยเดินออกไปเปิดประตู