เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
โจวเหมยเหนียงอายุน้อยเกินไป หัวใจดวงน้อยไม่อาจทนรับความเจ็บปวดแสนสาหัสเพียงนั้นได้ อีกทั้งกระดูกเท้าหักเป็นเวลานานเกินไป ความสามารถในการฟื้นฟูย่อมถดถอย นางต้องเพิ่มพูนโชคลาภและความสามารถในการฟื้นฟูของเด็กน้อย
พานอวิ๋นปรับลมหายใจครู่หนึ่ง รอจนพลังวิญญาณอยู่ในระยะสมบูรณ์และสภาวะจิตสงบนิ่งแล้ว จึงเริ่มจับพู่กันวาดแผ่นยันต์
ครั้นนางวางพู่กันเงยหน้าขึ้น บนโต๊ะก็วาดแผ่นยันต์เสร็จสิ้นไปแล้วเก้าแผ่น พลังวิญญาณสูญเสียไปไม่น้อย ทำให้นางเหนื่อยล้าอยู่บ้าง
นางบิดลำคอที่แข็งเกร็งไปมา พลางเอ่ยถามหวังเฟ่ยอิ่นที่มาถึงตั้งแต่เมื่อใดก็สุดรู้ “ศิษย์พี่ใหญ่ พิธีกรรมของวันนี้เสร็จสิ้นแล้วหรือ”
“นักพรตท่านอื่นไปทำหน้าที่แทนแล้ว” หวังเฟ่ยอิ่นนั่งลงตรงข้ามนาง ชำเลืองมองแผ่นยันต์บนโต๊ะแวบหนึ่ง “สำหรับโจวเหมยเหนียงแล้ว แผ่นยันต์อาคมเหมาะสมกว่าแผ่นยันต์ธรรมดา”