เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ซุนเสียนเหนียงหลั่งน้ำตา “ก่อนหน้าที่ผู้อาวุโสเซียนจะบอก ใครเล่าจะรู้เรื่องนี้ ในเมื่อเป็นสิ่งที่ทำลายฮวงจุ้ย เหตุใดพวกตระกูลมั่งคั่งผู้มีอำนาจ หรือกระทั่งราชวงศ์ถึงยังนิยมชมชอบเท้าเล็กกันเล่า มีเพียงพวกไพร่ชั้นต่ำแห่งเจ๋อตงเท่านั้น ที่ชายไม่ให้เรียนหนังสือ หญิงไม่ให้รัดเท้า”
พานอวิ๋นอ้าปากค้างจนพูดไม่ออก เนื่องจากความรู้ด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของนางต่ำเตี้ย นางไม่รู้ว่าพวกไพร่ชั้นต่ำแห่งเจ๋อตงคืออะไร และยิ่งไม่รู้ว่าคนสมองพิการคนไหนตั้งกฎพรรค์นี้ขึ้นมา ชั่วขณะนั้นจึงหาคำพูดที่ดีกว่านี้มาโต้แย้งไม่ได้ ทำได้เพียงใช้ศาสตร์เร้นลับตักเตือนซ้ำๆ “การรัดเท้าจะทำลายฮวงจุ้ยของคนและตระกูล”
แม้ซุนเสียนเหนียงจะได้ประจักษ์ในความอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของพานอวิ๋นมาแล้ว ทว่ากับข้อสรุปเรื่องการรัดเท้านี้ยังคงกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย “บางทีอาจจะทำลายแค่ฮวงจุ้ยบ้านข้า ไม่เป็นผลดีต่อบ้านข้า แต่โดยรวมแล้วก็คงไม่ผิดหรอก มิเช่นนั้นพวกตระกูลมั่งคั่งผู้มีอำนาจกับราชวงศ์จะแย่งกันรัดเท้าได้อย่างไรกัน”
พานอวิ๋นตะโกนใส่พานเสี่ยวเฮยในหัว 【ไปหาตำราประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ในแดนวิญญาณออกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้! โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับการรัดเท้า ข้าจะเรียนรู้!】