เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นซาบซึ้งใจยิ่งนัก ฮูหยินผู้เฒ่าดีถึงเพียงนี้ นางจะไม่ตอบแทนได้อย่างไรเล่า
นางล้วงๆ ในกระเป๋าเสื้อ ล้วงเอายันต์ออกมาปึกหนึ่ง ช่วงนี้ยันต์คุ้มภัยกับยันต์เรียกทรัพย์ขายดีเป็นพิเศษ ยามนี้สองสามแผ่นในมือยังเป็นของที่วาดเมื่อคืนวาน อย่างละแผ่นเท่านั้น ที่เหลือล้วนเป็นแผ่นยันต์โจมตี
นี่เป็นความเคยชินของพานอวิ๋น อย่างไรเสียชาติก่อนภูตผีมารอสูรมีมากเหลือเกิน เพื่อป้องกันไว้ก่อน บนตัวนางจึงพกยันต์โจมตีไว้มากมายเสมอ
ตบะไม่พอก็เอาแผ่นยันต์มาทด ยันต์โจมตีกอบใหญ่ๆ ทุ่มใส่เข้าไป ไม่เชื่อว่าจะฟาดอีกฝ่ายให้มิมรณะไม่ได้
พานอวิ๋นคัดยันต์คุ้มภัย ยันต์เสริมกายา และยันต์เรียกทรัพย์ออกจากกองยันต์ยัดให้ฮูหยินผู้เฒ่า “ผู้มีจิตกุศล นี่คือแผ่นยันต์ที่นักพรตผู้น้อยสะสมมานาน ประเภทเกื้อหนุนเหลือเพียงเท่านี้แล้ว พกติดตัวไว้ก็พอขอรับ”