ตอนที่ 70 ยัดเงิน

นายท่านเฉียนเห็นผู้เฒ่าซุนมองมาที่ตน ก็รีบกล่าวทันที “อย่ามองข้า ข้าเองก็เป็นคนดี ตระกูลเฉียนของข้าจงรักภักดีมาสามชั่วคน พี่สาวของข้าก็ใจอ่อนนิสัยดี เรื่องนี้โทษมาถึงตระกูลเฉียนของพวกเราไม่ได้หรอกนะ”

ผู้เฒ่าซุนท้อแท้ใจ

นายท่านเฉียนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปลอบ “พี่เขยเอ๋ย ในโลกนี้ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่มังกรจะให้กำเนิดบุตรมังกรเสมอไป มิฉะนั้นไฉนเลยจะมีคำกล่าวที่ว่าไผ่เลวออกหน่อดี พ่อพยัคฆ์ลูกสุนัขเล่า เห็นได้ชัดว่าเด็กจะเติบโตมาเป็นเช่นไรนั้น มิได้ขึ้นอยู่กับพ่อแม่ หากแต่ต้องดูที่วาสนามรรค”

ผู้เฒ่าซุน “หากมิได้ดูที่พ่อแม่ ไฉนจึงมีคำสั่งสอนที่ให้ทำตนเป็นแบบอย่างเล่า ข้าทุ่มเทตรากตรำมาทั้งชีวิต ทำความดีสะสมกุศลกลับกลายเป็นเรื่องน่าขันไปแล้วรึ”

นายท่านเฉียน “อย่างไรก็ต้องดูที่ตัวเด็ก เด็กๆ ไม่กี่คนในบ้านของข้าล้วนเรียนรู้จากข้าเป็นอย่างดี เชื่อฟังคำพูดของข้าอย่างยิ่ง ดังนั้นการทำตนเป็นแบบอย่างนี้จึงยังคงมีประโยชน์อยู่ เพียงแต่ต้องดูที่ตัวเด็กด้วย”

อารมณ์ของผู้เฒ่าซุนยิ่งหดหู่ลงไปอีก