ตอนที่ 68 ล้มลุกคลุกคลาน

หัวหน้าหมู่บ้านและเหล่าผู้อาวุโสหมู่บ้านต่างก็รู้สึกว่านายท่านเฉียนกำลังทำเรื่องเหลวไหล ไร้สาระ กำลังจะเอ่ยปาก พานอวิ๋นก็วางค่ายกลเสร็จแล้วเดินกลับมา นางร่ายมุทราส่งพลังวิญญาณเข้าไปยังแต่ละค่ายกล

ภายในโถงไว้อาลัยพลันบังเกิดลมขึ้น สายลมเย็นพัดผ่านวูบหนึ่ง ทุกคนรู้สึกเพียงว่าแสงแดดนอกประตูราวกับถูกกั้นด้วยผ้าโปร่งชั้นหนึ่ง สายตาพร่าเลือนวูบ พลอยกศีรษะขึ้นดูก็เห็นผู้เฒ่าซุนกำลังนั่งห้อยขาทั้งสองข้างอยู่บนฝาโลงศพ

หัวหน้าหมู่บ้านขาอ่อนยวบ ไถลตกจากเก้าอี้ลงไปกองกับพื้น ชี้นิ้วมืออันสั่นเทาออกไป “นี่ นี่ นี่...”

เหล่าผู้อาวุโสหมู่บ้านก็ขาสั่นพั่บๆ เช่นกัน อาสองซุนและอาสามซุนต่างก็เข่าอ่อนยวบ ทว่ายังดีกว่าคนอื่นอยู่บ้าง อย่างไรเสียก็นับเป็นพี่ใหญ่แท้ๆ ของตน จึงเอ่ยเรียกอย่างลังเลไปคำหนึ่ง “พี่ใหญ่?”