ตอนที่ 66 แบ่งทรัพย์สินหน้าโลง

เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ ไม่ว่าใครต่างก็รู้ว่าเกิดเรื่องแล้ว

พวกบ่าวไพร่ไม่กล้าเอ่ยถามมากความ ไม่กล้ามองมากความ พากันถอยร่นไปอย่างต่อเนื่อง

เวลานี้ฟ้ายังเช้าอยู่ แขกที่มาเซ่นไหว้คารวะยังมีน้อย เมื่อเห็นว่าเจ้าภาพคล้ายมีเรื่องสำคัญ จึงพากันถอยออกไปด้านนอกตามๆ กัน

เถาจี้สบตากับเสวียนเมี่ยว พาเด็กๆ ของตนออกไปด้านนอกร่วมกับเหล่านักบวชพระเต๋าคนอื่นๆ อย่างรู้ใจ

ในโถงไว้อาลัยอันโอ่โถงชั่วพริบตาเหลือเพียงคนตระกูลซุน นายท่านเฉียนกับคนที่เขาพามา ตลอดจนหวังเฟ่ยอิ่น พานอวิ๋น และฮุ่ยหยวนเท่านั้น

หัวหน้าหมู่บ้านที่ถูกเชิญมาก็กระสับกระส่ายอยู่บ้าง เห็นนายท่านเฉียนปั้นหน้าขรึมไม่ยอมพูดจา ก็อดเอ่ยปากถามมิได้ “นายท่านเฉียน ท่านทำเช่นนี้คือ?”

นายท่านเฉียนกุมหมัดคารวะเขา มองไปยังทิศทางของประตูใหญ่

ทุกคนต่างมองตามไป

ไม่นานนัก ชายวัยกลางคนที่ถือไม้เรียวคนหนึ่งก็สาวเท้ามาอย่างรีบร้อน “พ่อ”

นายท่านเฉียนเห็นไม้เรียวที่เขานำมา หน้าก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ “ข้าให้เจ้าเอากฎตระกูลมา เจ้ากลับเอาสิ่งนี้มาหรือ เวลาเจ้าทำผิด ข้าใช้ไม้เรียวตีเจ้ารึ ไม้พลองเล่า ไปเอามา!”