เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พ่อบ้านใหญ่ได้รับการดูแลจากเถาจี้จนไข้ลดลงอย่างรวดเร็ว เพียงแต่ยังคงหลับใหลไม่ได้สติ
เถาจี้ตรวจชีพจรเสร็จก็หิ้วตัวพานอวิ๋นขึ้นมาแล้วกล่าวลานายท่านเฉียนกับผู้เฒ่าซุน บอกให้พวกเขารำลึกความหลังกันให้เต็มที่ สองศิษย์พี่น้องจะขอกลับไปก่อน
นายท่านเฉียนกับผู้เฒ่าซุนต่างโบกมือเห็นพ้อง
พ่อบ้านเฉียนมองดูคนทั้งสองเดินจากไปด้วยสายตาละห้อย รอจนพวกเขาเดินไปไกลแล้วจึงหันกลับมามองนายท่านกับพี่เขยนายท่านของตน เฮ้อ ประเดี๋ยวฤทธิ์ของแผ่นยันต์อาคมหมดลง พวกเขาจะมองไม่เห็นพี่เขยนายท่านแล้วจะทำอย่างไรดีเล่า
แม้ว่าพี่เขยนายท่านคงไม่ทำร้ายพวกเขา ทว่ามีผีที่มองไม่เห็นตนหนึ่งติดตามอยู่ข้างกาย ก็ยังน่ากลัวอยู่บ้าง
เถาจี้สาวเท้าเดินไวตลอดทาง สองตาไม่กล้ามองเปะปะไปทั่ว เพราะยามนี้เขายังอยู่ในสถานะเปิดเนตรสวรรค์