ตอนที่ 60 ผู้เฒ่าซุน

บนถนนห่างจากตระกูลซุนไป 100 เมตร ตระกูลซุนตั้งโต๊ะไว้ตัวหนึ่ง เพื่อใช้ต้อนรับและจัดระเบียบแขกเหรื่อโดยเฉพาะ

ชายชราผู้หนึ่งสวมเสื้อผ้าปะชุนเต็มตัวเดินค่อมหลังค้อมเอวอยู่ข้างหน้าพวกเขา มือยังจูงเด็กวัยเจ็ดแปดขวบคนหนึ่งไว้แน่น เสื้อผ้าบนตัวเด็กมีรอยปะชุนน้อยกว่าเล็กน้อย ทว่าก็เย็บปะไว้หลายผืน ดีตรงที่ซักจนสะอาดสะอ้าน

ชายชราจูงหลานชายเดินมาถึงหน้าโต๊ะแล้วเอ่ยว่า “ข้ามาจากหมู่บ้านหัววัว ผู้เฒ่าซุนเคยสร้างสะพานให้หมู่บ้านเราสายหนึ่ง ข้าจึงมาส่งผู้เฒ่าซุนเป็นครั้งสุดท้าย”

ผู้ดูแลกิจการได้ยินเช่นนั้นก็ให้เขาเข้าไป ทั้งยังชี้ทางให้ “ไปร่ำไห้ตรงประตูทางเข้า จากนั้นค่อยไปกินข้าวตรงถนนหลังหมู่บ้าน”

ชายชราขานรับ คลำหาตามตัวแล้วควักอีแปะ 2 อีแปะมอบให้ผู้ดูแลกิจการเป็นเงินร่วมทำบุญ จากนั้นจึงจูงหลานชายเข้าไป

ส่วนเถาจี้นั้นมีเทียบเชิญ เขายื่นเทียบเชิญของตระกูลซุนให้ผู้ดูแลกิจการ ผู้ดูแลกิจการจึงรีบเรียกคนผู้หนึ่งเข้ามาทันทีแล้วเอ่ยอย่างนอบน้อมว่า “นักพรตสามารถตรงเข้าไปยังโถงไว้อาลัยได้เลยขอรับ ทางทิศตะวันออกของโถงไว้อาลัยมีพระและนักพรตท่านอื่นรออยู่แล้ว ไปถึงที่นั่นย่อมมีคนคอยจัดการให้”