ตอนที่ 58 เลี่ยงผ่านภัยพิบัติ

รถม้าแล่นกุกกักออกจากตัวเมืองอำเภอ ครั้นผ่านพ้นเส้นทางที่ขรุขระที่สุดและขึ้นสู่ทางหลวง คนขับรถม้าก็สะบัดแส้รัวๆ เร่งให้ม้าควบเร็วขึ้น

นายท่านเฉียนอดไม่ได้ที่จะชะโงกศีรษะออกไปนอกหน้าต่างรถมองหน้ามองหลัง แสงแดดวันนี้กำลังดี บนพื้นมีเพียงคราบน้ำที่หลงเหลือจากฝนตกหนักเมื่อสองวันก่อนอยู่บ้าง ทุกอย่างล้วนราบรื่น ไม่มีวี่แววแม้แต่น้อยว่าจะเกิดเรื่องขึ้นมาได้

นายท่านเฉียนผ่อนลมหายใจโล่งอก หดศีรษะกลับเข้ามานั่งลงอย่างเรียบร้อย พลางร้องบอกคนขับรถม้าด้านหน้าว่า “เร็วขึ้นอีกหน่อย”

คนขับรถม้าขานรับคำหนึ่ง ตีก้นม้าเบาๆ เร่งให้รถม้าเพิ่มความเร็วขึ้น

เสียงแปะดังขึ้น นายท่านเฉียนรู้สึกว่าใบหน้าถูกบางสิ่งกระแทกเข้าอย่างจัง เขารีบยกมือลูบหน้าทันใด ก้มหน้าลงก็เห็นหินก้อนหนึ่งขนาดเท่านิ้วโป้งร่วงลงมาในอ้อมอก...

เขาหันมองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่รู้ตัว หินก้อนนั้นเมื่อครู่คล้ายจะปลิวเข้ามาทางหน้าต่าง

ความคิดเพิ่งจะผุดวาบขึ้น นายท่านเฉียนก็เบิกตากว้างอย่างกะทันหัน โผตัวไปที่ประตูรถแล้วแผดเสียงตะโกน “หยุดเร็วเข้า——”