เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
หวังเฟ่ยอิ่นเองก็ภาคภูมิใจยิ่งนักที่มีศิษย์น้องหญิงอัจฉริยะเช่นนี้ จึงโยนสูตรตำรับสำคัญของจื่อสือออกมาในคราวเดียวถึง 5 ตำรับ ซึ่งเกี่ยวพันไปถึงตำราแพทย์อย่าง 《ตำรับช่วยชีวิตฉุกเฉิน》 《ตำรับธิดา》 และอื่นๆ
ยังดีที่พานอวิ๋นฟังครั้งเดียวจำไม่ลืม ท่องจำวนไปมาเพียง 2 รอบก็สามารถท่องจำได้ขึ้นใจแล้ว
ทว่าเพื่อต้องการให้พวกนางจดจำให้ขึ้นใจอย่างแท้จริง หวังเฟ่ยอิ่นจึงสะพายตะกร้าเดินกลับอารามเต๋าพลางให้พวกนางท่องไปตลอดทาง
อย่าว่าแต่พานอวิ๋นเลย แม้แต่เมี่ยวเจินที่ไม่ค่อยสันทัดตำราแพทย์ก็ยังท่องได้คล่องปากขึ้นใจ
เด็กทั้ง 3 เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน พอกลับถึงอารามเต๋าก็นั่งแหมะจนขยับตัวไม่ไหวแล้ว แต่หวังเฟ่ยอิ่นกลับยังไม่ยอมปล่อยพวกนางไป คนที่ต้องกวาดพื้นก็ไปกวาดพื้น คนที่ต้องเติมน้ำมันตะเกียงก็ไปเติมน้ำมันตะเกียง คนที่ต้องทำกับข้าวก็ไปทำกับข้าว...
ส่วนตัวเขาเองนั้นไปหาบน้ำ
เสวียนเมี่ยวปิดด่านอีกครา เถาจี้พาเถาเหยียนไป๋ยังคงอยู่ใต้เขาเพื่อรักษาโรคให้แก่ท่านผู้มีจิตกุศลเฉียนท่านนั้น
หวังเฟ่ยอิ่นพาพวกนางกินข้าว รอจนกระทั่งพวกนางไปอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดสะอ้านเสร็จแล้ว ก็กวักมือเรียกพลางกล่าวว่า “มาเถิด ค่ำคืนนี้ข้าจะสอนพวกเจ้าบำเพ็ญ”