ตอนที่ 52 รักษาโรคดั่งฆ่าโจร

พานอวิ๋นประทับนั่งทอดถอนใจอยู่หน้าประตูสำนัก แมวดำหมอบเคียงกายนาง พลอยทอดถอนใจไปด้วย

บนเขาผู้คนช่างบางตายิ่งนัก อยากสั่งสมบุญกุศลก็ไร้หนทางจะสร้าง

พานอวิ๋นเป็นคนยึดถือความเป็นจริง บุญกุศลไม่มี เช่นนั้นก็หาเงินเสีย!

วันรุ่งขึ้นนางจึงสะพายตะกร้าใบเล็ก ติดตามก้นหวังเฟ่ยอิ่นไปขุดสมุนไพรพร้อมกับเมี่ยวเจินและเมี่ยวเหอ

“ศิษย์พี่ใหญ่ สมุนไพรล้ำค่าที่สุดในขุนเขาคือชนิดใดหรือ”

“เห็ดหลินจือจื่อหลิง” หวังเฟ่ยอิ่นกล่าว “ของล้ำค่าย่อมยากพานพบ มักกำเนิดตามรากหรือลำต้นแห้งกรังของต้นโอ๊ก ดอกเห็ดและก้านเห็ดล้วนเป็นเนื้อไม้แข็งสีดำ ส่วนเนื้อเห็ดเป็นสีน้ำตาล”

ประจวบเหมาะกับที่พวกเขาย่างกรายมาถึงริมหน้าผาเขา ห่างออกไปราวสิบกว่าจั้งมีผาหินสูงชันทอดเอียงขึ้น หวังเฟ่ยอิ่นจึงชี้ไปยังจุดนั้นพลางเอ่ย “เห็นหรือไม่ ตรงยอดเขาลาดเอียงนั่นมีอยู่หนึ่งดอก”

พานอวิ๋นก้าวไปข้างหน้าสองก้าวด้วยความตื่นเต้น “ที่ใดกัน ที่ใดกัน”

“ตรงนั้น!”