ตอนที่ 44 ศิลาบุญกุศล

เรือนหินแห่งนี้ดูคล้ายกับศาลเจ้าที่ดินของชาวบ้าน มีความสูงเพียงครึ่งตัวคน บนก้อนหินและกิ่งไม้โดยรอบผูกแถบผ้าสีแดงไว้ไม่น้อย ด้านหน้าเรือนก่อแท่นขึ้นด้วยหิน เติมดินลงไป ด้านในมีก้านธูปที่เผาไหม้จนหมดเหลือเพียงส่วนโคนอยู่มากมาย

เมื่อดูจากก้านธูปที่หลงเหลืออยู่ ธูปบูชาของศาลหลังเล็กแห่งนี้ก็นับว่าใช้ได้ทีเดียว

พานอวิ๋นมองดูอย่างเหม่อลอย พลางเอ่ยถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก “นี่คือ... ท่านอาจารย์ของพวกเราหรือ”

“ถูกต้อง” หวังเฟ่ยอิ่นเอ่ย “ท่านพานคือเทพภูเขาไตรวิสุทธิ์ โลกปฐพีแถบนี้ล้วนอยู่ใต้การปกครองและคุ้มครองของพระองค์ ตามแนวภูเขาไตรวิสุทธิ์ในระยะห้าสิบลี้ ศาลเทพภูเขาเช่นนี้มีอยู่สามแห่ง แห่งนี้มีตัวตนอยู่ยาวนานที่สุด ทั้งยังใหญ่ที่สุดอีกด้วย”

นี่ยังเรียกว่าใหญ่อีกหรือ

พานอวิ๋น “ศิษย์พี่ไม่เคยคิดจะสร้างศาลที่ใหญ่กว่านี้สักหน่อยให้ท่านผู้เฒ่าอาจารย์บ้างหรือ”

“เดิมทีก็กะว่าจะสร้าง ทว่าข้าทำพิธีอธิษฐานขอไปหลายครา ท่านผู้เฒ่าอาจารย์ล้วนปฏิเสธกลับมา”