ตอนที่ 43 เรียกเทพ

หวังเฟ่ยอิ่นเหลือบมองแวบหนึ่ง พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ให้พวกเขาวางสิ่งของทั้งหมดไว้บนโต๊ะ “ไปคัดผลซิ่งชั้นดีกับขนมมาเพิ่มอีกหน่อย ท่านบรรพาจารย์ของอารามไตรวิสุทธิ์เราเปี่ยมด้วยความเมตตายิ่งนัก ขอเพียงพวกเราตระเตรียมด้วยใจจริง พระองค์ท่านทั้งหลายก็จักโปรดปรานยิ่งแล้ว”

พานอวิ๋นไปตระเตรียมอย่างเงียบๆ ใช้จานที่งดงามที่สุดในอารามเต๋า จัดจานอย่างประณีตที่สุดยกขึ้นมา จากนั้นจึงเอ่ยถามเบาๆ “ศิษย์พี่ใหญ่ คำว่าทั้งหลายของพระองค์ท่านมีผู้ใดบ้างหรือ”

หวังเฟ่ยอิ่นติดแผ่นยันต์เสร็จสิ้นแล้ว บนโต๊ะยังวางอยู่อีกปึกหนึ่ง ได้ยินดังนั้นก็ปรายตามองพานอวิ๋นแวบหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ศิษย์น้องหญิงห้า ท่านพานคืออาจารย์ของพวกเรา แต่ความสามารถของพวกเราล้วนร่ำเรียนมาจากเซียนเฒ่าเก๋อ ดังนั้นทั้งสองท่านจึงล้วนเป็นท่านบรรพาจารย์ของพวกเรา”

พานอวิ๋นพลันตระหนักกระจ่างแจ้ง มิน่าเล่าในโถงใหญ่จึงก้งเฟิ่งรูปปั้นหินและป้ายบูชาของเก๋อหงไว้อย่างยิ่งยวดสำคัญเพียงนั้น สรุปแล้วเก๋อหงคือผู้เทศนามรรคที่แท้จริงคนนั้นงั้นรึ