ตอนที่ 42 พระองค์

สงบจิตเข้าฌาน พานอวิ๋นค่อยๆ ชักนำปราณวิญญาณที่ไหลเวียนเข้าสู่ร่างให้ผสานรวมกับปราณปฐมของตน โคจรตามวรยุทธ์คุนหยวน ตัดตอนเอาเพียงช่วงสั้นๆ มันก็ไม่สลายกระจายออกไปจริงดังคาด ทว่ากลับก่อตัวเป็นห่วงวงหนึ่ง หลังผ่านตำหนักหนีหวานแล้วก็ค่อยๆ ไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณตกลงสู่ภายในตันเถียน

ชี่ที่ก่อเกิดจากการผสานรวมกันของปราณวิญญาณและปราณปฐมหนาแน่นขึ้นไม่น้อย ยามตกลงสู่ตันเถียนแล้วจึงทำให้ตันเถียนที่เคยว่างเปล่าของนางมีชี่บางๆ ชั้นหนึ่งปกคลุมอยู่

พานอวิ๋นเริ่มฮึกเหิมยินดี บำเพ็ญต่อไป...

ท้ายที่สุดที่นางออกจากฌานก็เพราะหิวเกินทน

นางลืมตาขึ้น เบื้องหน้ามืดมิดสนิท กะพริบตาถี่ๆ ครั้นเริ่มชินกับความมืดแล้วจึงแลเห็นแสงจันทราสลัวรางสาดส่องลอดบานหน้าต่างเข้ามา นางถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าตนฝึกไปค่อนวันแล้ว

นางเปิดประตูอย่างแผ่วเบาแล้วคลำทางมุ่งหน้าไปยังห้องครัว

ในห้องครัวกลับมีแสงสว่างอยู่รำไร

นางผลักประตูเข้าไป ถึงได้พบว่าเป็นประกายไฟที่เก็บรักษาไว้ด้วยถ่านในเตา

นางจุดไฟแล้วเปิดฝาหม้อดู ด้านในซ้อนลังนึ่งไว้ชั้นหนึ่ง ด้านบนเรียงหมั่นโถวกับกับข้าวไว้อย่างเป็นระเบียบ ด้านล่างเป็นน้ำ เนื่องจากในเตามีถ่านเลี้ยงไฟไว้ตลอด กับข้าวกับปลาจึงยังอุ่นร้อนอยู่