ตอนที่ 41 หลอมรวมเข้ากัน

ประโยคเดียวทำให้เถาจี้นึกถึงหลานศิษย์ของมหาปรมาจารย์ จึงเงียบงันไป

เสวียนเมี่ยวเปิดรับได้รวดเร็วที่สุด พยักหน้าให้พานอวิ๋น “ศิษย์น้องหญิง”

พานอวิ๋นยิ้มแย้มกุมหมัดคารวะ “ศิษย์พี่หญิงสี่”

จากนั้นก็ส่งยิ้มระรื่นพลางสั่นสองมือที่กุมหมัดเข้าหากันไปทางเถาจี้ “ศิษย์พี่สาม”

เถาจี้กลั้นจนหน้าแดงก่ำ แต่ก็ยังเรียกออกไปคำหนึ่ง “ศิษย์น้องหญิงห้า”

เหล่าผู้อาวุโสล้วนยอมรับแล้ว บรรดาเด็กรุ่นหลังทั้งสามคนที่เหลือยิ่งไม่มีสิทธิ์มีเสียง รีบก้าวขึ้นมาทำความเคารพพานอวิ๋นใหม่อีกครั้ง

เมี่ยวเหอผิดหวังที่สุด “ยังคิดว่าข้าจะได้เป็นศิษย์พี่หญิงเสียอีก”

เมื่อคืนนางดีใจออกอย่างนั้น

พานอวิ๋นซึ่งตัวสูงเท่ากับนางยื่นมือออกไปลูบศีรษะของนาง “อย่าท้อแท้ไปเลย ต่อไปมีอาจารย์อาน้อยอย่างข้าคอยคุ้มครองเจ้า มิมิความสุขกว่าการเป็นศิษย์พี่หญิงหรือ”

เมี่ยวเหอ “ต่อไปอาจารย์อาน้อยจะเรียนหนังสือพร้อมกับพวกเราหรือไม่”