ตอนที่ 37 วรยุทธ์ที่ผิดพลาด

ศิษย์พี่ใหญ่วางชามข้าวลง จัดแจงชุดนักพรตเล็กน้อย แล้วส่งสัญญาณให้พานอวิ๋นมานั่งฝั่งตรงข้ามตน “มา ข้าจะตรวจดูให้เจ้าสักหน่อย”

พานอวิ๋นเลิกคิ้ว นางหมุนเวียนวรยุทธ์แล้วมองดูเขาอีกครา เห็นเพียงโลหิตปราณของเขาเปี่ยมล้น ไอปราณรอบกายเที่ยงธรรมและเป็นระเบียบ อย่างน้อยก็เป็นคนซื่อตรงมีจิตเมตตาผู้หนึ่ง

พานเสี่ยวเฮยวิ่งมาตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจทราบ มันเดินเบาๆ มาหมอบลงข้างเท้าของพานอวิ๋น

พานอวิ๋นก้มหน้ามองมันแวบหนึ่ง แล้วจึงนั่งลงฝั่งตรงข้ามศิษย์พี่ใหญ่ นั่งขัดสมาธิเรียบร้อย

นางก็อยากรู้เช่นกันว่า วรยุทธ์ของนางมีปัญหาอันใดกันแน่

ทั้งจิตวิญญาณแห่งแดนและเสวียนเมี่ยวต่างเคยเอ่ยถึงมากกว่าหนึ่งครั้ง ทว่ากลับพูดไม่ถึงสาเหตุที่แท้จริง

ศิษย์พี่ใหญ่ยิ้มบาง มิได้ถือสานางที่ลอบตรวจดู พอนางนั่งลงแล้วจึงเอ่ยว่า “เจ้าเข้าฌานก่อน แล้วเดินโจวเทียนน้อยสักรอบให้ข้าดู”

เปลือกตาของพานอวิ๋นหลุบลงเล็กน้อย สงบลมหายใจรับปราณ เพียงครู่เดียวก็เข้าฌาน หมุนเวียนวรยุทธ์

ศิษย์พี่ใหญ่ประหลาดใจ ขยี้ตาอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก ครั้นยืนยันได้ว่านางเข้าฌานจริงๆ ก็ตกตะลึงจนยืดตัวนั่งตรง สายตาที่มองนางคล้ายกับกำลังเปล่งประกาย