เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ตามสัญญาของพวกเขา พลังวิญญาณที่พานอวิ๋นบำเพ็ญได้ในแต่ละครั้งจะต้องแบ่งหนึ่งในห้าสิบส่วนให้แก่แดนวิญญาณ ช่วงเวลานี้นางบำเพ็ญเพียรอย่างขยันขันแข็งไม่หยุดหย่อนทั้งวันทั้งคืน แดนวิญญาณกลืนกินพลังวิญญาณเหล่านี้เข้าไปแล้วกลับไม่มีความเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
นึกไม่ถึงว่าวันนี้จู่ๆ มันจะคลายผนึกออกส่วนหนึ่ง ไม่เพียงแต่เปิดเคล็ดวิชาเจ็ดเคล็ดในสิบสามเคล็ดปราณแท้สำนักเต๋าและคู่มือแผ่นยันต์ระดับต้น มิติอีกส่วนที่สามารถเก็บวัตถุจริงได้ก็ยังกว้างใหญ่ขึ้นอีกเล็กน้อยด้วย
บุญกุศล... ช่วยคนอย่างนั้นรึ
พานอวิ๋นมีสีหน้าครุ่นคิด
จิตวิญญาณแห่งแดนก็จ้องมองนางตาละห้อย พอเห็นนางได้สติก็รีบหยั่งเชิงทันที “บางทีพวกเราอาจควรเปลี่ยนไปบำเพ็ญบุญกุศลดีหรือไม่”
พานอวิ๋น “เจ้ามีวรยุทธ์หรือ”
จิตวิญญาณแห่งแดนเงียบงัน
พานอวิ๋นแค่นหัวเราะ
จิตวิญญาณแห่งแดนกล่าว “ทำความดีให้มาก...”
เสียงของมันเบาลง “อย่างไรย่อมต้องมีประโยชน์แน่”