ตอนที่ 30 จริงใจทำเจตนาให้จริง

ค่ำคืนนี้ โจวอ๋องเบิกบานใจยิ่งนัก แสงสายนั้นที่เสวียนเมี่ยวซัดเข้าไปในกายาดวงจิตของเขา ทำให้เขานึกอยากจะเข้าฝันผู้ใด ก็เข้าฝันผู้นั้นได้ดั่งใจนึก

หากมิใช่เพราะไม่อาจไปจากจวนอ๋องโจวได้แล้วไซร้ เขาคงอยากลอยละล่องไปยังเมืองหลวงเพื่อไปพานพบกับฮ่องเต้น้อยในห้วงฝันสักคราจริงๆ

ทว่าค่ำคืนนี้เขาก็วุ่นวายอยู่ไม่น้อย หลังออกจากความฝันของหมอจาง และมั่นใจว่าอีกฝ่ายรับปากจะเข้าเมืองหลวงไปร้องขอความเป็นธรรมแทนตนในวันรุ่งขึ้นแต่เช้าตรู่แล้ว เขาก็ไปหาพระชายาต่อทันที

โจวอ๋องโปรยปรายน้ำทิพย์ถ้วนหน้า มิเพียงไปเยือนในฝันของพระชายารอบหนึ่ง แม้แต่ทางฮูหยินทั้งหกท่านก็ไม่ตกหล่น ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงสามสหายจูจื่อจิ่นเลย

ทั้งสามคนกำลังเฝ้าศพอยู่ แม้ง่วงงุนเพียงใดก็ยังกึ่งหลับกึ่งตื่น สัปหงกผงกศีรษะทีก็สะดุ้งตื่นที เดิมทีเขานึกว่าจะเข้าฝันไม่ได้แล้ว ใครจะรู้ว่าเพียงแค่ความคิดผุดขึ้น เขาก็เข้าไปในความฝันของทั้งสามคนได้แล้ว ซ้ำยังเข้าไปพร้อมกันทั้งสามคนอีกด้วย

โจวอ๋องประหลาดใจยิ่งนัก

ผู้ที่ฝันเห็นโจวอ๋องและสหายอีกสองคนพร้อมกันต่างก็ประหลาดใจเป็นล้นพ้นเช่นกัน

หลังจากผ่านพ้นความประหลาดใจ ทั้งสี่คนก็กอดคอร้องไห้โฮในห้วงฝัน

โจวอ๋องสนทนาสิ่งใดกับพวกเขาบ้างไม่มีผู้ใดล่วงรู้ ได้แต่รู้ว่าคุยกันอยู่นานทีเดียว พอกระทั่งจูจื่อจิ่นตื่นขึ้นมา สามสหายสบตากันรอบหนึ่ง เมื่อยืนยันแน่ชัดว่าทุกคนต่างฝันเรื่องเดียวกัน สายสัมพันธ์ฉันสหายก็ยิ่งสนิทแน่นแฟ้นขึ้น