ตอนที่ 28 กลายเป็นผี

โจวอ๋องแย้มสรวลกล่าวจบก็พลันแน่นิ่งไป

จูจื่อจิ่นที่ประคองถ้วยนมข้นหวานแช่แข็งเห็นท่านพ่อแน่นิ่งไปกะทันหัน ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะยื่นนิ้วมืออันสั่นเทาออกไปทดสอบลมหายใจของเขา

พานอวิ๋นลุกขึ้นยืนแล้ว และกล่าวกับบ่าวไพร่ที่คอยรับใช้อยู่ด้านข้างว่า “โจวอ๋องสิ้นพระชนม์แล้ว”

จูจื่อจิ่นคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดังตุบ ร่ำไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด ลานบ้านพลันบังเกิดเสียงร้องไห้ระงมสะท้านฟ้า

คนที่เคยปรนนิบัติรับใช้ใกล้ชิดโจวอ๋องมาก่อนหน้านี้ร่ำไห้เสียงดังที่สุด โศกเศร้าที่สุด พวกเขาทรุดนั่งลงกับพื้น แหงนหน้าร้องไห้ลั่น

พวกเขาไม่เพียงร้องไห้ให้โจวอ๋อง แต่ยังร้องไห้ให้ตนเองยิ่งกว่า

สายตาของพานอวิ๋นกวาดผ่านร่างของพวกเขา คนที่อายุน้อยที่สุดในบรรดานั้นอายุราวสิบเจ็ดปี

ช่วงเวลาสองเดือน พานอวิ๋นคุ้นเคยกับเขาแล้ว เขาทำงานจริงจังมาโดยตลอด บิดาเคยติดตามโจวอ๋องถูกเนรเทศไปยูนนาน ดังนั้นพอเข้าจวนมาจึงได้รับความไว้วางใจให้ทำหน้าที่สำคัญ ตอนอายุสิบสามปีได้รับการเลื่อนขั้นมาปรนนิบัติข้างกายโจวอ๋องเพราะผลงานโดดเด่น

เขาเริ่มรู้ตั้งแต่ปีกลายแล้วว่าตนเองต้องถูกฝังร่วมสังเวยตามศพ ปีกลายเขาเพิ่งจะอายุสิบหกปี

พานอวิ๋นหมุนตัวเดินจากไป