ตอนที่ 23 จัดการ

ทว่าในอีกมิติกาลเวลาหนึ่ง พระชายาแซ่ก่งกลับถูกบังคับให้สละชีพตามผู้ตายจริงๆ

เมื่อฮ่องเต้ได้รับข่าวมรณกรรมของจูโหย่วตุ้น และทรงคำนึงถึงเรื่องที่เขาเพียรส่งฎีกาปฏิเสธการสังเวยตามศพอยู่ไม่ขาดสาย จึงทรงตัดสินพระทัยปฏิบัติตามความประสงค์ก่อนสิ้นใจของเขา โดยมีพระบรมราชโองการให้พระชายาและเหล่าฮูหยินไร้บุตรในจวนอ๋องโจวไม่ต้องสังเวยตามศพ

ทว่ายามที่ราชโองการมาถึงจวนอ๋องโจว ศพของพระชายาแซ่ก่งและฮูหยินทั้งหกท่านก็เย็นเฉียบไปนานแล้ว

เพียงโจวอ๋องสิ้นพระชนม์ จูโหย่วเจวี๋ยก็ออกคำสั่งตามระบบให้พระชายาแซ่ก่งและฮูหยินทั้งหกท่านสละชีพตามผู้ตายทันที

เพราะนี่เป็นขนบบรรพชน ดังนั้นแม้การกระทำของจูโหย่วเจวี๋ยจะรวดเร็วไปสักหน่อย ทว่าฮ่องเต้และราชสำนักก็มิได้ตำหนิเขา ได้แต่ทอดถอนใจคำรบหนึ่ง จากนั้นจึงพระราชทานพระนามหลังสิ้นพระชนม์แก่พระชายาและเหล่าฮูหยินทั้งหกท่าน

ทว่าพานอวิ๋นคิดว่า เมื่อเทียบกับพระนามหลังสิ้นพระชนม์แล้ว พวกนางย่อมอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปมากกว่าเป็นแน่

เมื่อเห็นโจวอ๋องมองแมวในมือนางด้วยสีหน้าสงสัย พานอวิ๋นก็แอบใช้นิ้วมือสะกิดพุงมันเบาๆ 【พูดภาษามนุษย์สักคำสิ】

พานเสี่ยวเฮย: “เหมียว... หากข้าใช้ร่างแมวพูดภาษามนุษย์ได้ ข้ายังต้องมาคอยเกาะติดเจ้าอยู่อีกหรือ”