เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สวีซานจั้วกับจิ่วอี๋จวีซื่อ
การตามหาคนตามภาพวาดยังต้องใช้เวลา ลู่เจี้ยนเวยไม่คิดจะรั้งอยู่ที่นี่ต่อ พอมอบตัวพวกซุนเหล่ยให้กรมเสวียนจิ้งแล้ว ก็มุ่งหน้าสู่เหลียวโจวพร้อมกับเผยจือทันที
ชายเคราแพะร่วมทางไปกับพวกเขาด้วย
ก่อนออกเดินทาง เขายังอุตส่าห์กรอกเหล้าใส่ขวดน้ำเต้าจนเต็ม แล้วพูดอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อนว่า “พวกเจ้าวางยาสลบข้า ข้าจะขอเหล้าติดไม้ติดมือไปสักหน่อยคงไม่เป็นไรกระมัง”
พวกซุนเหล่ยต่างพากันเงียบกริบ ไม่รู้จะตอบอย่างไร
ผ่านหมู่บ้านและตำบลมาหลายแห่ง ทั้งสามก็เข้าสู่เขตแดนเหลียวโจว
ชายเคราแพะขี่ม้าแคระผอมโซตัวหนึ่ง ควบกวดตามคนทั้งสองอยู่ครึ่งค่อนวัน จนเจ้าม้าเหนื่อยล้าแทบขาดใจ
เขาตบหัวม้าเบา ๆ แล้วทอดถอนใจ “คนหนุ่มสาวสมัยนี้หนอ ไม่รู้จักเคารพคนแก่เอาเสียเลย”
น้ำเสียงไม่ดังไม่เบา แต่ลอยเข้าหูคนทั้งสองข้างหน้าพอดี
ทั้งลู่เจี้ยนเวยและเผยจือต่างไม่มีใครขานรับ